اسرائیل سه هدف را برای حمله به ایران برشمرد:
۱. براندازی نظام اسلامی
۲. نابودی توان هستهای ایران
۳. تخریب قدرت موشکی ایران
اما شاید براندازی نظام و ایجاد تفرقه بین مردم، مهمترین هدفشان بود. چون میپنداشتند بعد از اتفاقات اخیر، مردم ایران دوپاره شدهاند.
آنها سه چیز را نفهمیده بودند:
اول - تاریخ ما پر از لحظههایی است که وقتی دشمنی حمله کرده، همه کنار هم ایستادهایم. از جنگ چالدران تا دفاع مقدس.
دوم - فرهنگ ما مثل همان گرههای قالی است. ممکن است رنگها متفاوت باشند، اما همه تاروپودمان به هم گره خورده. این را در مراسم محرم میبینید، در نوروز میبینید، در سوگواریهایمان میبینید.
سوم - غیرت ایرانی چیزی نیست که با مشکلات اقتصادی یا اختلافهای سیاسی از بین برود. جوانی که شاید امروز به فکر مهاجرت است، همان است که اگر پای میهن در میان باشد، اولین نفر برای دفاع میایستد.
خطای محاسباتی اسرائیل این بود که فکر کرد با وجود اختلافات داخلی، مردم جور دیگری رفتار میکنند. اما دیدیم که چطور در یک شب، از هر قشر و هر عقیدهای، همه یکصدا شدند.
همانطور که رهبر انقلاب گفتند:
"ملت نود میلیونی، یکصدا، شانه به شانه و بدون هیچگونه تفاوتی در خواستهها و اهداف خود یکپارچه ایستادند، شعار دادند، از اقدام نیروهای مسلح حمایت کردند و پس از این نیز همینگونه خواهد بود"
قالی ایران با تمام رنگهایش زیباست و هیچ دشمنی نمیتواند یک گره از آن را باز کند. چون هرچه بیشتر بکشند، گرهها محکمتر میشوند.
