مشکل من شاید مشکل خیلی از جوان هایی در سن ۱۹ تا ۲۵ ساله باشه. میدونید من خودم تازه ۲۴ سالم شده. من دبیرستان تجربی خوندم و دو سال پشت کنکور بودم و نهایتا رفتم سربازی و آمدم و مشغول کار شدم. تو رستوران کار کردم کار ساختمانی انجام دادم حتی ویزیتوری هم کردم ولی متاسفانه در هر شغلی که میرفتم بیشتر از چند ماه ادامه ندادم. بعد به این نتیجه رسیدم که باید ادامه تحصیل بدم. اول میخواستم وارد دانشگاه ازاد بشم ولی به دلیل هزینه ی زیاد شهریه ها تصمیم گرفتم با سوابق تحصیلی وارد رشته ی مهندسی معدن بشم. بهمن ماه ثبت نام کردم و قبول شدم تقریبا ترم داره تموم میشه از ۱۳ فروردین کلاس ها شروع شده. یعنی فقط با ۳ ماه کلاس مجازی بی کیفیت قراره تیر ماه فیزیک یک هالیدی و ریاضی عمومی امتخان بدم . باید اعتراف کنم که هیچی بلد نیستم ولی درس های دیگه هدا رو شکر خوبه زبان انگلیسی و زمین شناسی را حدی میگیرم و میخونم. فقط مشکل اینحاست که فشار اقتصادی زیادی روم هستش و از اون طرف به آینده ی این رشته یا به توانایی خودم برای پاس کردن درس های سخت مهندسی شک دارم. نمی خوام وقتی ۳۰ سالم شد وقتم را خدر بدم و از صفر شروع کنم. ولی از طرفی هم دوست دارم پیشرفت کنم. حقیقتش من روحیه ام برای کارگری مناسب نیست سر کار با همه دعوا میکنم.
لطفا نظر هودتون و تحربه های خودتون را برام بگید اگه مهندسی معدن میخونید یا فارغ التخصیل همین رشته هستید که خیلی بهتر میشه
