خیلی خوشحالم پست قبل دیده شد. و کامنت های خوب و دلگرم کننده ای دریافت کرده ام. میدونید من خیلی اهل مشورت هستم و دوست دارم با آدم های با تجربه و متخصص یه حوزه مشورت کنم. قبل از قطعی اینترنت دائم با چت جی پی تی مشورت میکردم. بعد قطعی، اشتراک یه هوش مصنوعی ایرانی رو تهیه کردم و الان تموم شده اشتراکم. 😂 شدیدا مخالف چسناله و بدبینی هستم ولی پسر زندگی داره چقدر سخت میگذره!
هر از گاهی فکر میکنم من زیاد نازک و نارنجی و زود رنجم ولی واقعیت اینه که خیلی بد داره میگذره. مردم کلا هیولا شده اند. احترام و حرمت ها برداشته شده. همه گستاخ و پررو طلبکار شده اند. تو دانشگاه اکثر دخترا فمنیست و از خودراضی هستن در حالی که یه شام ساده نمی تونن بپزن.
اقا کلا زمانه تغییر کرده پسرا هم کاسه لیس تر و هول تر شده ان . اکثر دانشجو های دانشگاه دولتی از قشر مرفح جامه هستند همه ایفون بدست و ماشین سوار و فلان و. در مقابل قشر کارگر و حتی متوسط تبدیل به هیولاهای جامعه شده اند. خود من در این یکی دو سال یه کارهای پست و حقیری ازم سر زده که عمرا تصورش رو هم نمیکردم روزی اینکار ها رو بکنم. امروزه اغلب حس هایی که دارم بیشتر تنفر، حسادت وخشم هستن. از یک پسر افسرده ی غمگین و تنها به یک آدم حسود عقده ای تبدیل شده ام.
منی که مثلا خودم رو قبلا خیلی روشن فکر تر از این می میدونستم که همچین بلایی سرم اومده ببینید بقیه به چه روزی افتاده اند. عرضم به خدمتتون که برایم سوال اینجاست که آیا تنها من اینطوری فکر میکنم یا بقیه هم با من موافق اند؟ زندگی سخت نشده؟ ارتباط با آدم ها عذاب اور نیست؟؟😂
