چند روز پیش یه تحقیق تازه منتشر شد که میگه بچههایی که تو دو سال اول زندگیشون چند بار آنتیبیوتیک مصرف کردن، بعدها بیشتر دچار آسم، آلرژیهای غذایی و حتی مشکلات ذهنی میشن. 😟
به زبان ساده یعنی مصرف زیاد آنتیبیوتیک میتونه یه اثرات بلندمدت داشته باشه، چیزایی که شاید اولش به چشم نیاد ولی بعدا دردسر درست کنه.
اما... 🧐
بیایید کمی دقیقتر فکر کنیم.
اینکه مصرف آنتیبیوتیک و بیماریهایی مثل آسم با هم دیده شدن، لزوماً معنیش این نیست که آنتیبیوتیک باعث این مشکلات شده. ❌
شاید بچههایی که سیستم ایمنیشون از اول ضعیفتره، هم بیشتر مریض میشن، هم بعدها مشکلات دیگهای پیدا میکنن. یا شاید اصلاً اونایی که بیشتر آنتیبیوتیک میدن، بیماریها رو هم زودتر و بیشتر تشخیص میدن! 🤷♀️
🔴 یه نکتهی مهم دیگه اینه که هیچ راه اخلاقی وجود نداره که برای اثبات دقیق این موضوع، به بچههای سالم داروی الکی بدیم و ببینیم چی میشه. یعنی خیلی چیزها فقط بر پایهی مشاهداته، نه قطعیت علمی.
👩⚕️ یه تجربه از داروخانه:
خیلی وقتا پدر و مادرها میان و بدون نسخه دنبال آنتیبیوتیک برای بچهی کوچکشون هستن.
مثلا یه بار یه آقایی اومد گفت:
«دخترم شش ماهشه، از دیروز گریه میکنه و به گوشش اشاره میکنه، یه آنتیبیوتیک بده.»
خب عزیزم! 🥹 نوزاد که حرف نمیزنه بگه گوشم درد میکنه، و این گریه و اشارهها هزار تا دلیل دیگه هم میتونه داشته باشه. چطور میشه فقط با این نشونهها براش آنتیبیوتیک تجویز کرد؟!
👶🏻 مصرف بیرویهی آنتیبیوتیک، اونم بدون تشخیص پزشک، نه تنها کمکی نمیکنه، بلکه ممکنه بعدها دردسر درست کنه.
💬 حرف آخر:
🌱 بچههامون امانتی هستند، مراقب باشیم به بدن کوچکشون چیزی اضافه نکنیم که لازم نیست.
