تو این سری از بررسی ها بعد از مدتی غیبت طولانی قراره فیلمی رو بررسی کنیم که تا به اینجا یک معجزه رو به ارمغان آورده
فیلمی که در ابتدا شروع اکرانش به جنگ ۱۲ روزه خورد و عملا اکران رسمیش رو دو هفته به تعویق انداخت
اما با اینحال به یک فروش عظیم و باورنکردنی ۱۱۰ میلیاردی رسیده اون هم برای سینمایی که عملا چندسالیه به تسخیر کمدی ها در اومده که این اتفاق برای سینمای ایران کم سابقه بوده

راجب کلیت و خلاصه داستان فیلم (بدون اسپویل) بگیم داستان دو برادر هستش که به دلیل بیکاری و مشکلات مالی به دنبال فروش خونه هستن اما گیر یک پدر مستبد شهوت ران و خوشگذران افتادن در حالی که یکی از این دو برادر به دنبال مرگ پدر است اینجاست که با ورود یک زن اوضاع و معادلات به کلی تغییر پیدا میکند
اگر از شخصیت پردازی بخوایم بگیم تک تک شخصیت ها برای مخاطب ساخته میشوند و هرکدام هم ویژگی خاص خود رو دارن برای مثال علی با بازی حامد بهداد که مردی ساده لوح ساکت و مودب و اهل ادب و هنره
یا برادرش رضا با بازی محمد ولی زادگان که شخصیتی متضاد داره که دارای عقده هایی سرکوب شده هستش
تک تک شخصیت ها برای مخاطب ساختن میشن و به اونها با قدرت پرداخته میشه
از بازیگری بخوایم بگیم تمام و کمال یک پکیج بی نظیر رو شامل میشن هر ۴ بازیگر اصلی به زیبایی و درخشش تمام و کمال از پس نقش ها بر میان و سر آمد همه اونها غلام باستانی بود که عملا حسن پور شیرازی با هنرنماییش این نقش رو زندگی میکنه و با قدرت هرچه تمام مخاطب رو میخکوب و مجذوب خود قرار میده و این بیانگر اینه که غلام باستانی به عنوان یکی از ابر شروران تاریخ سینمای ایران در یاد ها خواهد ماند

از بازیگری و شخصیت که گفتیم میرسیم به برداشت و بررسی نقاط قوت و ضعف
نقطه قوت این فیلم کارگردانی و پردازش درست این فیلم بود به گونه ای که با اینکه از چندین آثار بزرگ همچون شاهنامه ابله و برادران کارامازوف الهام گرفته شده اما مخاطب عام شاید متوجه این موضوع نشه و این نشون میده که فیلمساز مخاطب عام و خاص خودش رو به خوبی میشناسه
نکته ی مثبت دیگر نماد سازی های فیلم در سکانس ها و پلان ها و دیالوگ ها هستش که تنش انتهایی فیلم رو همین نماد ها به اوج خود میرسونند
نکته ی بعدی تعلیق بی نظیر فیلم در نیم ساعت و چهل دقیقه ی پایانی فیلمه که مخاطب حتی بعد از پایان فیلم در شوک به سر میبره
نکته ی بعدی که هم جزو نکات ضعف هست و هم منفی مدت زمان اون هستش اما نه تایم اصلی فیلم
با اینکه فیلم حدود سه ساعت و پانزده دقیقه هستش اما به هیچ وجه ریتم کند و حوصله سربری نداره حتی با اینکه بیشتر فیلم در یک مکان ثابت قرار داره اما اصلا مخاطب رو خسته نمیکنه و شاید بعد از پایان هم متوجه سه ساعته بودن فیلم نشید
نکته ی منفی گفته شد در مدت زمان فیلم وجود داره اینه که با اینکه سه ساعت رو خیلی خوب رو نمایش میده اما یکسری سکانس در اون اضافی هستن که میتونست حذف یا کوتاه تر بشه
نکته ی محدودیت های سینمایی هستش که به برخی از جنبه های فیلم همچون یه سری دیالوگ ها سکانس و جنبه هایی از شخصیت پردازی ضربه زده اما بازهم با وجود محدودیت و ممیزی های گوناگون تونسته مخاطب رو همراهی کنه
هرچند اگر محدودیتی وجود نداشت فیلم رو واقعی تر و به قولی قابل حس تر برای مخاطب میکرد و بهتر میتونست عمق شخصیت ها رو هم بسازه
همچون رعنا با بازی لیلا حاتمی که نماد یک زن اغواگر در طول داستان هستش
و نکته ی منفی دیگر فیلم اینه که پایان اون تا حد زیادی پیش بینی پذیره و قابل حدسه که شما حتی قبل رسیدن به نیم ساعت پایانی اون رو میتونید حدس بزنید حتی شخصیت پردازی هم یکسری اشکالات داره که به دلیل محدودیت ها همانطور که گفتیم این به فیلم اسیب زده
اما در کل فیلم پیر پسر با اینکه چهار سال در پی مجوز اکران خاک خورد و پخش اونهم از بدشانسیش به جنگ ۱۲ روزه کشید اما در همین یکی دو ماهه نشون داد که میتوان یک فیلم خوب و ساخت و با پردازش درست مخاطب رو همراه و مجذوب خود کرد و این برای سینمای ایران شبیه به یک معجزه بود
معجزه ای صد میلیاردی اونهم در روزگاری که کمدی های سخیف و زرد سر در سینماها رو با فروش کلان خود به تسخیر درآوردن این پیر پسر بود که با وجود همچین رقابت ناعادلانه ای نقطه قوت بزرگی رو به رخ کشید و اون هم کیفیت بود چیزی که چندین ساله حتی در ژانر های درام سینمای ایران دیده نمیشه و به زودی هم به باد فراموشی سپرده میشن
اما پیر پسر فیلمیه که سالها در یاد مخاطب ها خواهد موند هر چند عدم محدودیت ها میتونست کیفیت رو چندین برابر بکنه اما در دل این آشفته بازار سینما خوبه که توجهی هم به کیفیت داشته باشیم چیزی که در این فیلم در سطح خیلی خوبی شاهد آن بودیم
