مقدمه
در بسیاری از خانوادهها، زمان انجام تکالیف یکی ازساعات پرتنش روز است.
صحنهای تکراری در خانهها رقم میخورد:
کودک با بیمیلی دفتر خود را باز میکند، والدین چندینبار یادآوری میکنند، صدای اعتراض یا خواهش بلند میشود و در نهایت، مشاجره و دلخوری جای آرامش را میگیرد.
بسیاری از والدین پس از چنین موقعیتهایی از خود میپرسند: "چرا تکلیف ننوشتن فرزندم انقدر آزاردهنده است؟"
پاسخ این پرسش در احساسات عمیق و باورهای ناخودآگاه والدین نهفته است. در ادامه، پنج دلیل اصلی این واکنش هیجانی بررسی میشود.
پاسخ این پرسش در احساسات عمیق و باورهای ناخودآگاه والدین نهفته است. در ادامه، پنج دلیل اصلی این واکنش هیجانی بررسی میشود.
وقتی کودک تکالیفش را انجام نمیدهد، والد احساس میکند نمی تواند شرایط را کنترل کند.
ذهن او این پیام خطر را دریافت میکند که اقتدار ش زیر سؤال رفته است و فرزندش از او حساب نمیبرد.
این حس ناتوانی خود را شکل عصبانیت یا پرخاش نشان می دهد.
درواقع، علت خشم والد در چنین موقعیتهایی «ترس از ناتوانی در هدایت فرزند» است.
زمان انجام تکالیف معمولاً در پایان روز است که والدین پس از ساعات طولانی کار، خسته و کمطاقتاند.
به همین دلیل در برابر نافرمانی کودک سریع تحمل خود را از دست می دهند و از کوره در می روند.
در حقیقت، بسیاری از والدین نه از کودک، بلکه از خستگی و فشار کاری روزانه عصبانی هستند.
والدین، نگران آینده فرزند خود هستند.
آنها تصور می کنند که عدم مسئولیتپذیری در انجام تکلیف، نشانه بی انضباطی فرزندشان در تمام اlور زندگی و عدم موفقیت در زندگی آینده او باشد.
علاوه بر این، نگران قضاوت اطرافیان، معلم یا سایر والدین نیز هستند.
در نتیجه، والد بهجای همدلی با احساسات کودک، تلاش میکند با فشار و کنترل، اضطراب خود را کاهش دهد.
بسیاری از والدین در دوران کودکی خود با فشار، تنبیه یا اجبار تکالیف خود را می نوشتند.
اگرچه ممکن است آن تجربه را ناخوشایند بدانند، اما در موقعیت مشابه، مثل والدین خود رفتار می کنند
چون مغز انسان در شرایط بحرانی تمایل دارد از تجربیات خود در موقعیت های آشنا استفاده کند.
ازاینرو، والدینی که خود با اضطراب بزرگ شدهاند، بهصورت ناخواسته همان عملکرد را برای فرزندشان دارند.
در ذهن بسیاری از والدین این باور ریشه دارد که "اگر الان سختگیر نباشم، کودک لوس و بیانضباط میشود".
چنین باوری سبب میشود مهربانی و آرامش را نشانه ضعف بدانند و احساس کنند تنها راه تربیت مؤثر، فشار و تندی است.
درحالیکه پژوهشهای روانشناسی نشان میدهد قاطعیت همراه با همدلی و گفتوگو، اثربخشترین شیوهی تربیتی است.
نتیجهگیری:
واقعیت این است که خشم والدین از ننوشتن تکلیف مدرسه، نشان دهنده عشق و نگرانی آن ها نسبت به آینده فرزند است. آنها میخواهند فرزندشان موفق، مسئول و منظم باشد، اما زمانی که این خواسته به روش درستی نشان داده نشود، به شکل خشم بروز میکند.
نخستین گام برای تغییر، آگاهی از "علت رفتار خودمان" است.
هرگاه عصبانی شدید از خود بپرسید: "الان چرا عصبانی ام؟"
همین مکث کوتاه میتواند آغاز رابطهای سالمتر و آرامتر با کودک باشد.
من کوثر سادات غفاری هستم آموزگار ابتدایی و خالق برند "هوش یار"
اینجا برای آرامش والدین و رشد فرزندشان تلاش می کنیم.
اگر میخوای سریال آموزشی "مشق لذت بخش" که درمورد تکلیف نوشتن بچه ها است را ببینی، کافیه کانال آپارات هوشیار رو دنبال کنی
http://www.aparat.com/hoosh_yarr
