تعامل؛ نیاز مشترک فرهنگیان و مدیران آموزش وپرورش
احترام به مقام معلم سالهاست به عنوان یک اصل بنیادین در جامعه مطرح میشود، اما متأسفانه در برخی موارد، این اصل مهم آنگونه که باید در عمل دیده نمیشود. بسیاری از فرهنگیان در مراجعات حضوری یا تماسهای تلفنی با اداره آموزش و پرورش، با برخوردهایی مواجه میشوند که نه در شأن معلم است و نه در تراز نهادی که باید پشتیبان او باشد. بیتوجهی یا پاسخهای غیرمسئولانه، تجربهای تلخ برای معلمانی است که سرمایههای اصلی آموزش و آیندهسازان کشور را تربیت میکنند.
اداره آموزش و پرورش باید بیش از هر نهادی خانه امن معلمان باشد. احترام و تکریم معلم تنها یک وظیفه اخلاقی نیست، بلکه مزایای ارزشمندی ازجمله افزایش انگیزه و روحیه فرهنگیان، ارتقای کیفیت یادگیری دانشآموزان، تقویت اعتماد اجتماعی و حرکت به سوی نظامی آموزشی پویاتر را به همراه دارد.
فرهنگیان میدانند که مدیریت آموزش و پرورش مسئولیتهای سنگینی بر دوش دارد. به همین دلیل، انتظار ما نه تقابل، بلکه تعامل صادقانه و محترمانه است؛ تعاملی که هم جایگاه معلم را پاس بدارد و هم مسیر تصمیمگیری و اجرا را برای مدیران آسانتر سازد. ما معلمان باور داریم که نقد همراه با خیرخواهی و تعامل متقابل، میتواند به جای دلسردی، منبعی برای بهبود مدیریت آموزشی باشد.
در نهایت، اگر قرار است کلاسهای درس با امید و انگیزه اداره شوند، نخست باید ارتباطات اداری نیز بر پایه احترام و همدلی استوار گردد. چنین رویکردی نه لطف به معلم، بلکه سرمایهگذاری برای آینده فرزندان این سرزمین است.
میثم کوتی
