روز پنجاه ام از بهار 405
نمیدونم به سمت چی داریم میریم اما این روزها زمان کش میاد و همه چیز در تعلیق سپری میشه ....
انگار همه چیز معنای خودش رو از دست داده و داره معنای جدیدی پیدا میکنه احساس میکنم تاب آوری این حجم از بلاتکلیفی ندارم علارغم چنگ زدن به زندگی و غرق شدن در لحظه انگار دارم در یک سیاه چاله فرو میرم ....
