چهارمین طاق اسفندیار مرادی

طاقِ چهارم | اسفندیار

رستمِ جنگ، زبانِ صلح

اسفندیار، که رستمِ میدان جنگ بود، مردی بود که کلامش چون شمشیری افسانه‌ای می‌درخشید؛

هر جا که فتنه و نزاع در آستانهٔ شعله‌ور شدن بود، سخنش چون سپری نامرئی، خشم را فرو می‌نشاند و آرامش را بر دل‌ها می‌نشاند.

اما اگر گردوغبار جنگ آسمان را می‌پوشاند، همان مردِ خردمند، به رستمی دلاور بدل می‌شد؛

در خط مقدم، با دلی چون کوه و دستی چون صاعقه، هراس را در دل می انداخت و یاران را به شجاعت و امید می‌آراست.

اسفندیار همواره داور بود و هم جنگاور؛

مردی که خرد را در آتش شجاعت می‌سنجید و نشان می‌داد که قدرت واقعی نه در بازو و شمشیر، بلکه در تدبیر، فهم زمانه و تصمیم درست نهفته است.

او تجسمِ توازن میان حکمت و دلیری بود؛

زبانش صلح می‌آفرید و بازویش امنیت می‌بخشید؛

چنان که هر که در برابر او می‌ایستاد، هم به احترام او سر می‌افراشت و هم به دلیرانگی‌اش اعتماد می‌کرد.

در مجلس، حضورش چون خورشید فروزان بود؛

کلماتش، هم‌چون رگبار آسمانی، تنش را به آرامش بدل می کرد و دوستان را قوت قلب می‌بخشید.

در میدان نبرد، قامتش چون کوه استوار بود و ضرباتش چون تندر، راه را هموار می کرد.

اسفندیار، رستمِ جنگ و زبانِ صلح، یادگار نسل‌ها شد؛

مردی که در آن واحد، هم آموزگار خرد بود و هم جنگاور میدان، و حکمت و دلیری را با هم، چون دو بال یک عقاب، در جهان ایل می‌پراکند.

@ghalbiha

کانال رسمی طایفه غالبی حاجیوند