حالم خوب نیس، سنگین نفس میکشم، هنوز اونقدر راحت نیستم که بتونم در باره همه چیز صحبت کنم، اه این چه حس محافظت کاری که که دارم ، ترس از قضاوت دیگران دیوونه کنندس...
نمیدونم چرا بعضیا اونقدر اعتماد به نفس دارن که به راحتی دیگران رو قضاوت میکنند و حتی نظرشون رو خیلی راحت نسبت به اون آدم بیان میکنند!
به نظرم این عادت بدیه، این کار بی اخلاقیه، هر قضاوتی میکنی تو ذهن خودت نگه دار و اصلاح کن فکرتو، ما آدما اجازه نداریم نسبت به قیافه تیپ دیگران قضاوت کنیم، حتی مسخره کنیم، لعنت به هر کسی که این عادت رو داره،
من دندون جلو ندارم، حالا به هر دلیل درست نکردم تا اینجای زندگی، یکی بهم گفت بی دندون و هر هر خندید... چقدر این آدم باید بی وجدان باشه آخه ، اصلا قصد سانسور کردن واکنش خودمو ندارم چون منم تو جواب بهش گفتم دماغ، کار منم بد بود و بدتر از اون چون ادعا دارم که آدم نباید کسیو مسخره کنه، اما آخه اول اون طرف مقابل بود که اینکارو کرد
نباید از آدما توقع داشت، همش به خودم میگم توقع نداشته باش بهت احترام بزارن و باهات خوب رفتار کنن، اما نمیشه من تقریبا فکر میکنم همه آدما خوب هستن تا اینکه از خودشون یه رفتاری میبینم که واقعا خودم شرمنده خودم میشم که چرا بیش از حد دارم نسبت به ادمی که نمیشناسم خوب فکر میکنم...
تا اینجا کافیه به نظرم
