اکثر افراد سالم تنفس را عمل بدیهی می دانند. متأسفانه نفس کشیدن راحت و بدون کمک امتیازی نیست که همه از آن بهره ببرند و میلیون ها انسان هستند که از اختلالات تنفسی رنج می برند. فقط چند دقیقه بدون اکسیژن، مغز، کبد و سایر اندامهای شما آسیب میبینند. بنابراین علائم نیاز فرد به اکسیژن چیست؟
ریه های ما نفس میکشند و اکسیژن لازم را به بدن می رسانند. قلب گلبول های قرمز را به ریه پمپاژ می کند. گلبول های قرمز با اکسیژن تازه می شوند. سپس از طریق رگ های خونی اصلی به تمام بافت ها و اندام های بدن از جمله مغز، قلب و ماهیچه های اسکلتی فرستاده می شوند. و همه اینها بدون اینکه ما متوجه شویم اتفاق می افتد! اگر این روند دچار اختلال شود، ما به اکسیژن درمانی نیاز داریم.
اگرچه ممکن است علائم کمبود اکسیژن از فردی به فرد دیگر متفاوت باشد، اما شایع ترین آنها عبارتند از:
اگر هر یک از این علائم را تجربه کردید، سریعا با پزشک خود تماس بگیرید.
پس از ظاهر شدن علائم نیاز فرد به اکسیژن، ممکن است به یک منبع اکسیژن مکمل برای کمک به تنفس طبیعی نیاز باشد. این منبع ممکن است کپسول اکسیژن یا یک دستگاه اکسیژن ساز باشد. پزشک شما بر اساس نیازتان سطح دریافت اکسیژن روزانه را برای شما تعیین میکند. با اکسیژن درمانی منظم متوجه پیشرفت در سایر جنبه های زندگی مانند خواب و سطح انرژی روزانه خود می شوید. بسیاری از بیماری های تنفسی که در آنها ریه ها قادر به جذب اکسیژن نیستند، و کسانی که علائم نیاز فرد به اکسیژن را دارند. مانند: COPD، پنومونی، آسم و فیبروز کیستیک رنج می برند، اکسیژن به بهبود زندگی روزمره آنها کمک می کند.
بدون اکسیژن کافی، ماهیچه های اسکلتی ما به راحتی از ورزش یا هر گونه فعالیت بدنی خسته می شوند و ما احساس خستگی می کنیم. ریه ها نیز وابسته به اکسیژن هستند و از طریق شریان های برونش از اکسیژن تغذیه می کنند. در نهایت، اگر هم سطح و هم مدت زمان نبود اکسیژن شدید باشد، مغز و قلب در معرض خطر آسیب طولانی مدت هیپوکسمی هستند.
اکسیژن پایین تر از حد طبیعی در خون یا هیپوکسمی حاد می تواند سطح هوشیاری را کاهش داده و باعث ناراحتی تنفسی، خستگی عضلات و حتی درد قفسه سینه شود. این یک وضعیت جدی است و می تواند در هر فردی که پنومونی حاد، آمبولی ریه یا لخته شدن خون در ریه ها، حمله آسم یا تشدید COPD داشته باشد، رخ دهد.
تنها راه درمان فوری هیپوکسمی حاد، استفاده از اکسیژن اضافی یا مکمل است. با دوز ۲ لیتر در دقیقه (LPM) شروع کنید و تا زمانی که بیمار به حالت عادی و بدون هیپوکسمی برگردد به اکسیژن درمانی ادامه دهید. بسیاری از کودکان و بزرگسالان اگر قبلاً به دلیل آسم شدید یا ذاتالریه حاد در بیمارستان بستری و مرخص شدهاند، برای مدت کوتاهی تا چند هفته به اکسیژن مکمل نیاز دارند.
