سلامی دوباره
اگه اعصابت خورده و حوصله هیچ کاریو نداری و دائم به این فکر میکنی که دیگه دیره یا اینکه خسته شدی و دلت تنوع میخواد بدون که از اینجاست که باید شیر درونت را آزاد کنی. از اینجاست که بین تو و خیلی های دیگه تمایز ایجاد میشه .
بیشتر افراد وقتی به این مرحله میرسن سرشون رو زیر لحاف میکشن یا خودشون رو به کار های بیهوده مشغول میکنن و میگن (ولمون کن حوصله نداریم )اگه تو هم به فکر همچین کاری هستی بدون که دیر یا زود کارت به قرص اعصاب میکشه چون دائم وجدانت بهت هشدار میده و نفس گمراه کنندت به تو سرکوفت میزنه و میگه (چی کار میخوای بکنی ! تو که میدونی به نتیجه نمیرسی )یا میگه (وقت داری بعدا جبران میکنی(همون قضیه شب تا صبح بیداریو اینها) حالا تفریح بکن )اگه این روند به مدت طولانی ادامه پیدا کنه میشی یه آدم افسرده .آدمی که توان و شرایط رسیدن به هدفش رو داشته و یا هنوز داره ولی ادامه نداده و دائم به خودش میگه (چقدر من بد بختم )اگه الان توی مرحله اولی و تازه چند روزه به کارات نرسیدی از همین الان شروع کن .هیچ فورمول خاصی هم نداره فقط از همین الان به سمت کاری برو که موفقیت در آن توی آیندت تاثیر داره (بقیش رو نخون برو به کارات برس )
اگه هم افسرده شدی و کارت به قرص و دوا کشیده. یه برنامه جدید بنویس و شروع کن .برایان تریسی (نویسنده کتاب قورباغه را قورت بده )میگه :نوشتن معجزه میکنه .80% افرادی که اهداف و کارهاشون رو مینویسن موفق تر از افرادی اند که تو ذهنشون دارن .هنوز دیر نشده اگه هم شده تلف کردن وقت هیچ سودی برات نداره .مثل من خودت رو انقدر عذاب نده و ادای آدمای افسرده را در نیار و اینو بدون که هیچوقت مغزت به خاطر کار های سخت و طاقت فرسایی که بهش میدی غر نمیزنه و ازت شکایت نمیکنه اما اگه خدایی نکرده هیچ کاری نکنی دیوونت میکنه
اینارو به خودم گفتم تا اگه یه وقت بازم اینجوری شدم از عواقبش آگاه باشم
به امید موفقیت خودم و خودت .