امروز همه جا حرف از مادر و همسرِ شاید تو یه همچین روزی ما زن ها دیده بشیم ولی بازم هیچ کس عمق تنهایی ما را درک نخواهد هیچ کس نخواهد فهمید که پشت این نقاب مادر بودن چه آرزوهایی به باد رفت و چه شور هایی که غم شد و چه عشق هایی که ماتم شد ولی بازم دلمون خوش به همین یه شاخه گل به همین یه جمله مامان تو قشنگترین مامان دنیایی. با همین یه شاخه گل یه جمله انگار که سوخت جت بهمون رسیده و تا سال دیگه هر روز همون کارای تکراری را ولی با مهر و محبت مادرانه انجام میدیم چرا که زیبایی اسم ما به خاطر وجود بچه هامونه همون عروسک های قشنگی که از خردسالی خودمونو به نگهداری مراقبت و عشق ورزیدن بهشون عادت دادیم تا یه روزی زنده و واقعی شونو بغل بگیریم.
ما یاد گرفتیم اول عروسکمون بعد خودمون ما همینجوری بزرگ شدیم ازدواج کردیم بچه دارشدیم با همه چیز ساختیم چون یاد گرفتیم اول عروسکمون بعد خودمون امان از زخم هایی که تو قلب ماست امان از دل پر درد ما زن ها و در حیرتم از این قدرت تحمل و استقامتی که خداوند در این جسم نحیف ما قرار داده ما واقعا موجودات پر از پارادوکس و پیچیده ای هستیم.پر از عشق و نفرت،پرازشجاعت و ترس،پراز آرزو در عین نا امیدی...واقعا میشه به این نتیجه رسید دنیا بدون زن شاید یک روز هم دوام نمی آورد چرا که این موجود پراز احساس و طناز است که این دنیای بی روح و خاکی را رنگ و لعاب بخشیده و قابل تحملش کرده. روزت مبارک ای پرستار خستگی ناپذپر،روزت مبارک ای آشپز همیشه در صحنه،روزت مبارک ای معلم بدون حقوق،روزت مبارک ای شاهکار خلقت.
