ترم یک دانشگاهم در حال تمام شدن است.دانشگاهی که قرار است آینده ایران را طراحی کند و نسل آینده ایران را تربیت کند.
چه کسی فکرش را میکرد من در این تاریخ در دانشگاه باشم؟ماجرا بر میگردد به 4 سال قبل.علاقه ای در بنده پیدا شد که در حوزه علمیه تحصیل کنم و خودم را اصلاح کنم و سپس به اصلاح انسان ها بپردازم درست مانند پیامبران الهی بشارت دهنده و انذارکننده مردم و برپاکننده دین خدا در جامعه و انتشار پیام ها و زیبایی های احادیث اهل بیت و...کاری ندارم که چقدر حوزه های علمیه به این امور میپردازند و چقدر متناسب با این هدف هستند اما به هر حال هدف من این بود.
میخواستم کسی بشوم که علوم انسانی اسلامی را قوت می بخشد و مانند یک سرباز مدفع اسلام در عرصه جهانی در برابر نظریات غرب مخصوصا در خصوص علوم انسانی ایستادگی کنم و به تولید علم بپردازم.
خب والدین از سیکل که مخالفت کردند و گفتند فعلا دیپلم بگیر بعد...شکرخدا دیپلم علوم انسانی را از مدرسه تیزهوشان دریافت کردیم و در دانشگاه فرهنگیان پذیرفته شدیم.حال موضوعی جدید مطرح شد.تحصیل حوزه و دانشگاه باهم.دو دانشگاه سعی دارند به ارائه این خدمت دارند.1.دانشگاه امام صادق2.دانشگاه رضوی.این دو را پیگیری کردیم رفتیم برای مصاحبه و...اما با سازمان سنجش به مشکل خوردیم و به دانشگاه امام صادق مجوز ندادند مارا به عنوان قبولی اعلام کند(چون از فرهنگیان انصراف نزده بودیم).بماند که انگونه که میخواستم نبودند و به اندازه ای که من مد نظر داشتم به علوم حوزوی نمی پرداختند.
چند حوزه علمیه رفتم برای مصاحبه.2 حالت وجود داشت:1.انچه مورد نظرم بود در انجا محقق نمیشد2.پدرم مخالفت میکردند.
خب به هر حال توفیق شد در دانشگاه فرهنگیان ثبت نام کردیم.دانشگاهی که پایه جامعه را می سازد.در پست های بعد بیشتر درباره این مجموعه بنیادین مینویسم ان شا الله.خب به نظرتون اون هدفی که از حوزه علمیه داشتم اینجا میتونم محقق کنم؟من فکر میکنم حکمتی در آمدنم به این مسیر وجود داشته و واقعا خدارا شکر میکنم.
