کته آیدا اشمیت در سال 1867 در پروس به دنیا آمد. او فرزند پنجم خانواده بود. پدرش کارل اشمیت سوسیالیست بود و پدربزرگش کشیش مستقلی بود که از کلیسا اخراج شده بود. کته تحت تاثیر عقاید سوسیالیستی خانواده ای اخلاق مدار رشد کرد. پدرش که متوجه استعداد دخترش در زمینه هنر شده بود او را تشویق می کرد.
کته در سال 1891 در برلین با دکتر جوانی به نام کارل کول ویتس ازدواج کرد و نام خانوادگی او را گرفت. پس از ازدواج، همراه همسرش در یکی از مناطق فقیر شمال برلین زندگی می کردند و در سالهای 1892 و 1896 صاحب دو فرزند به نامهای هانس و پیتر شدند.
کته در فاصله تولد دو فرزندش به طور اتفاقی به تماشای نمایشی از گرتهارت هاپمن به نام بافندگان رفت. این نمایش که از شورش بافندگان در سال 1844 برگرفته شده بود، تاثیر عمیقی بر وی داشت و در کنار تصویری که وی از بیماران طبقه ی محرون همسرش می دید، منجر به خلق شش اثر با نام شورش بافندگان شد. کته کل ویتس در سال 1904 به پاریس سفر کرد و از استودیوی آگوست رودین دیدن کرد و عمیقا تحت تاثیر آثار وی قرار گرفت.
فرزند کوچکتر کته، پیتر در سال 1914 طی جنگ جهانی اول مرد و این امر تاثیر عمیقی بر روحیه کته و همسرش گذاشت. پس از این اتفاق، کته کل ویتس تمرکز خود را بر خلق آثار نمایشگر تاثیر جنگ بر زنان گذاشت. در سال 1933 با تشکیل حکومت نازی، کته همزمان با بسیاری از دیگر هنرمندان ممنوع الکار شد. همسرش در سال 1940 درگذشت و کته با مجسمه ای به نام "خداحافظ" یاد عشق خود و او را ماندگار کرد. سرانجام در 22 آوریل 1945 تنها چند روز قبل از اتمام جنگ جهانی دوم، کته کل ویتس نماینده عشق به طبقات کارگر، درگذشت.
کته کل ویتس هنرمندیست که سبک آثارش از ناتورالیسم به اکسپرسیونیسم متغیرند. محبت بی اندازه و عشق و سرسپردگی نسبت به همنوعان خود و احساس همدردی عمیق نسبت به زنان و مردان طبقه کارگر مشخصه ی روحیات کته کل ویتس است و منجر به خلق آثاری از جنس توجه به مردم شده است. سوسیالیسم، دین و حس همدردی مهمترین نقش مایه های زندگی کل ویتس هستند. کته در خاطرات خود ذکر کرده است که حس سوسیالیستی وی از عقاید خانوادگی و ادبیات آن دوره ناشی شده ولی در مورد انتخاب موضوع آثارش به این مسئله اشاره می کند که زندگی مردم طبقه کارگر دریافت او را از زیبایی شکل می داد. کل ویتس هنرمندی بود که تعهد اجتماعی و اعتراض به نابرابری ها و ناروایی ها را گوهر آفرینش هنری می دانست. وی در آثارش نشان داد که محرومان باید برای رسیدن به هدف بزرگ یعنی صلح و عدالت متحد شوند.
"مادرها" مانند بسیاری از دیگر آثار کل ویتس درک او از کمبود خوشبختی انسانها، قربانیان فقر، گرسنگی و جنگ را در بر میگیرد. این عقیده وجود دارد که کلویتس در دوران کودکی از اضطراب ناشی از مرگ خواهر و برادرهایش و به ویژه مرگ زودهنگام برادر کوچکترش بنجامین رنج میبرد. به هرحال مطالعات جدید نشان میدهد که او در دوران کودکی به اختلال عصبی موسوم به آلیس در سرزمین عجایب مبتلا بود. این اختلال معمولاً با میگرن همراه است و باعث ایجاد توهمات حسی میشود. ممکن است این مسئله مستقیماً کارهای بعدی او را تحت تاثیر قرار داده و الهامبخش او در طراحی موضوعاتش با دستها و سرهای بزرگ بوده باشد.
در طرح های کل ویتس، زن هم زاینده و آفریننده است و هم بار سنگین حراست از شرف انسانی را بر دوش می کشد. زنی که همواره رو در روی مصیبت و نامردمی ها ایستاده است. آثار کلویتس تصویری ناب از صدای رسای زن است و بسيارى از آثار برجسته او، از تجربهاش به عنوان يک مادر آفريده شده است. در واقع کته کل ویتس مادر مهربان قرن بیستم است.
