امروز پانزدهمین روز خاموشی اینترنت هست. یک جورایی بی حس شدم از بلایی که سرمون اومده. جسته گریخته خبری چیزی میاد که این سرویس باز شده اون اپراتور وصل شده و دریغ از وزش نسیمی در این حوالی.
قطع یقین در آینده ای دور یا نزدیک، این ابزار تنبیه جمعی هم از دست حکومت خارج خواهد شد و دیگه نمی تونه اعمال نظر کنه و زندگی و رزق و روزی رو به گروگان بگیره.
بهای اون هم زندگی و عمر ماست که دریغ و افسوس از دست رفت.
همونطور که دوش حمام آزاد شد، گوجه فرنگی آزاد شد، قند آزاد شد، مدرسه و درس خوندن آزاد شد، برق آزاد شد، ماهواره و ویدئو آزاد شد، تماس تصویری آزاد شد و.... اینترنت هم آزاد خواهد شد.
امیدوارم آیندگان قدر متاع به دست آمده رو بدونن.
