شعر دفتر شعرم محمد امین احمدی

به جز تصویر تو اینجا،در این تنهایی مطلق

نمی بینم نمی دانم دگر جایی نمی مانم

تمام شهر می خوابد ولی من مانده ام بیدار

به دیوار اتاق خود حکایت نامه می خوانم

زمان با من غریبه شد نفس ها سرد و بی پایان

به یاد تو و آن لبخند در این غم ها میمانم

هزاران بیت سوزاندم که شاید پاسخی آید

جوابش طعنه‌ای سخت است این را خوب می‌دانم

میان دفتر شعرم، غزل‌ها بی‌تو می‌میرند

ولی هرچند من از این حقیقت ها گریزانم

اگر آیی، جهان گردد گلستان و پر از شادی

وگر نه، تا ابد در حسرتت، هر دم پریشانم

محمد امین احمدی شاعر متولد 10خرداد 1389