گاهی گمان می کنم درون مه قدم بر میدارم
چیزی از مسیر نمی دانم
حتی نمی دانم دارم رو به جلو حرکت می کنم یا عقب دور خودم می چرخم یا در جا میزنم
فقط می دانم دارم حرکت می کنم
اما مدتی است انگار چشمانم هم بسته شده مه را نمی بینم
شاید در اعماق اقیانوس گیر افتاده ام یا ته صخره ای یا درون کوه یخی
من هیچ چیز نمی دانم حتی از این واژه هایی که گذر کردند
من از خودم هیچ چیز نمی دانم من تنها می خواهم که خودم را یابم
می خواهم که خودم را بسازم
خیلی وقت است از جایم تکان نخورده ام و بیشتر فرو می روم
همه چیز با هم جا نمی شود
اما ثانیه ها در انتظار من نیستند
من در کنج خود فرو می روم اما آنها گویی که چیزی در تعقیبشان است
می دوند ثانیه ها در کار خود هستند
کاش هر چقدر که این ثانیه ها می رفتند
من خوشحال تر و امیدوار تر بودم
