موج سوار

ولی من فکر میکنم تنها راه آدم ها اینکه ادامه بدن.

رسالت آدم ها این نیست که بخوان قضاوت کنند یا دنبال خوب و بد چیزی باشن.

آدم ها فقط باید ادامه بدن.

راستش رو بگم ما وقت اینو نداریم که بشینیم برای اتفاقات بی رحمانه ای که برامون رقم میخوره افسرده بشیم.

ما فقط باید پیش بریم حتی شده با درد با زخم اما تازمانی که میشه ادامه داد باید ادامه بدیم، تا زمانی که زنده ایم باید زندگی کنیم.هر چقدر هم که دردناک و غیر قابل تحمل ولی باز هم باید زندگی کنیم.

این حرف به معنی نادیده گرفتن احساسات نیست، اتفاقا ما عمیق ترین درد ها رو داریم تجربه میکنیم این حرف به معنی نموندن توی رنج و عذاب نکشیدن از رنجه.

باید بدونیم و بفهمیم که دنیا کارش اینکه زخم بزنه و ما هیچ حقی در برابر اعتراض به دنیا نداریم حقیقتا ما هیچ حقی برای پرسیدن چرا من؟! نداریم.

ما فقط و فقط باید داستان هایی که بهمون سپرده شده رو به سرانجام برسونیم.همین.

ما نه حق پرسیدن اینو داریم که چرا این رنج رو داریم تحمل میکنیم و نه حق پرسیدن اینکه چرا داریم این خوشی رو تجربه میکنم؟ ما فقط باید هر آنچه که سر راه زندگیمون اومده رو از سر بگذرونیم.

ما موج سواریم. موج سوار، هیچ وقت نمیپرسه چرا این موج با این ارتفاع سراغش اومد اون فقط از روی موج عبور میکنه.

به نظرم ما انسان ها هم رسالتمون اینکه به داستان های زندگیمون، به خوشی ها و نا خوشی ها اعتماد کنیم و عبور کردن از اونها رو یاد بگیریم. ما حق تعیین خوب و بدی واسه زندگیمون نداریم ما حتی نمیتونیم یقه کسی روبخاطر چیز هایی که تجربه کردیم بگیریم. ما فقط باید عبور کردن از اونها رو بلد باشیم. اعتماد کردن و عبور کردن تنها رسالت ما انسان هاست.