
هویت انسان آن چیزی نیست که گمان میبرد ، هویت ما بازتاب تاریخ ، فرهنگ ، ارزشهای حاکم بر جامعه ، و در نهایت ناخودآگاه است .
در بدو تولد همه یکسان زاده میشویم ، بدون تفاوت ، اما در مسیر رشد و تحول ، ما از یکدیگر جدا و متفاوت میشویم ، چراکه ناخوداگاه ، و فرهنگ و ساختار اجتماعی قالب ما را از یکدیگر متمایز کرده ، انسان مغلوب فرهنگ و ساختار قالب در یک جامعه و در نهایت ناخودآگاه شده است .
حتی ناخودآگاه نیز که گاه گمان میرود بخشی شخصی از ویژگی ماست ، تحت سیطره ی جامعه شکل میگیرد ، ناخودآگاه بازتاب جامعه ، فرهنگ ، زبان است .
همانطور که کارل یونگ استدلال میکند :
ناخودآگاه ما شخصی نیست بلکه انباشته ای از کهن الگوهای مشترک بشری است.
ما خودمان نیستیم
ما بازتاب ناخودآگاه ، تاریخ ، فرهنگ ، زبان ، و جامعه هستیم

اما ، در جهان مدرن ، انسان با هویتی از هم گسیخته روبه رو است ، او غرق در یافتن هویت خویشتن است ، او در جنگلی از داده ها ، نقاب های دیجیتال ، اطلاعات ، معنا ، انتظارات بیرونی ، و فضای رسانه ای گرفتار شده است ، که او را وارد بحران هویت کرده است .
فضا های رسانه ای ، سوشال مدیا ، دریچه ای به این بحران است ، سوشال مدیا و نقاب دیجیتال است که مدام هویتی تحمیلی در انسان ایجاد میکند.
به نقل از آنتونی گیدنز :
هویت انسان ثابت نیست بلکه پروژه ای است که مدام مورد باز تعریف قرار میگیرد