خودکشی فریاد انسان به مرگ روزانه توسط خود زندگیست.
خودکشی پاسخی ست به هر روز مردن .
خودکشی معلول یک زندگی سخت ، طاقت فرسا ، دردآور ست .
انسان از زندگی نزیسته و درد آور خود به خودکشی روی میآورد ، اما در مواجهه با خود خودکشی نیز دچار اضطراب وجودی میشود ، دچار وحشت می شود ، همان فریاد اعتراضی به زندگی ، خود تبدیل به وحشت و اضطراب میشود .
اما چگونه ؟
پارادوکس خودکشی و زندگی اینجاست :
انسان از زندگی نزیسته به خودکشی روی میآورد ، اما در عمل و مواجهه با خودکشی ، به دلیل همان زندگی دردآور و نزیسته خود دچار اضطراب وجودی میشود .
آیا مرگ ترسناک تر است یا زندگی نزیسته و رنج هایش ؟
