فوکو، فیلسوف فرانسوی، اواخر شهریور ۵۷ به ایران آمد. همزمان بود با زلزلهی طبس. دولت بخاطر زلزله عزای عمومی اعلام کرده بود. این در حالی بود که چند هفته قبل در ۱۷ شهریور، معترضان در میدان ژاله کشته شده بودند. فوکو نقل میکند فردی در واکنش به اعلام عزای عمومی گفت:
سه روز عزای ملی برای زمین لرزه بد نیست اما نکند معنیش این باشد که خونی که در تهران به زمین ریخته شد خون ایرانی نبود؟
دولت سه روز عزای عمومی بهپاس "شهدای عزیز نبرد مقاومت ملی ایرانیان مقابل آمریکا و رژیم صهیونیستی" اعلام کرده است:
ملت ایران به خوبی و از نزدیک خشونت داعشی وار جنایتکاران تروریست را لمس کرد. تروریستها به جان ملت عزیز، بسیجیان و نیروهای امنیتی و انتظامی افتادند و عزیزان زیادی را به شهادت رساندند. تا امروز چنین خشونتی جز در رفتار داعشی های دست پروده آمریکا دیده نشده است. رئیس جمهور و هیات دولت در عزای عمومی شهدای سرافراز و سربلند به سوگ مینشیند. دولت، ملت عزیز ایران را برای حضور در اجتماع فردا دعوت می کند.
گویا حکومت با رضا پهلوی بر سر فراخوان دادن کَل انداخته است. حس میکنم تنها کسی که میان این دعواها، که تنها صورت مسئله را پاک میکند، مهم نیست، خودِ ملت انقلابی و اسلامی، و یا از آنطرف، ملت ایرانگرا و آزادیخواه، هستند.
