3-ترک عادت موجب مرض است

راستش من ازون آدمایی هستم که کلیپ انگیزشی روزشون رو نبینن خواب درست به چشماشون نمیاد. اول سال که میشه یک سررسید برمی دارم و اهداف سالم رو تو همون برگه های اولش می نویسم. بعدشم دیگه روز به روز هفته به هفته می نویسم قراره چیکار کنم. بعضی برنامه ها ثابتن و بعضیاشونم بسته به اون روز ممکنه متغیر باشن. مثلا مطالعه رو توی برنامه ی هر روزم می نویسم. نوشتن رو جدیدا بهش اضافه کردم. چند ماهیم هست که درست کردن و خوردن نیمرو، درست شده با کره حیوانی هم جزو برنامه های ثابت صبح های جمعه م بوده.

ولی هفته ی پیش خلف وعده کردم و نیمرو نخوردم. این هفته هم همینطور. واسه همینم حس می کنم همین کار باعث شده که مریض بشم. خب آخه تخم مرغ خونم کم شده معلومه بدنم ضعیف میشه و مورد توجه ویروسا و بیماری ها واقع میشه. حالا غیر ازینکه تخم مرغ ماده ای لازم و حیاتی برای سلامتی آدمه و من هنوز تعجب می کنم چطور گروهی از گیاه خواران تخم مرغم نمی خورن و با اتهام جنین خواری تحریمش کردن. تخم مرغ ناجی دانشجویانه ، بهشت مجردانه . غذای مستضعفانه و پای صبحانه ی همه ی انسان هاست. کافیه برید و منوی صبحانه ی کافی شاپ های مختلف رو ببنید که به شرح زیر است :

صبحانه ی فرانسوی :

2 عدد اووف یعنی همون دو تا تخم مرغ

پنیر گدا فغانسوی

سوسیس

کَغه مُغَبا

دورچین پوره سیب زمینی و کلم ... قابلتون رو نداره 100 هزار تومان


صبحانه انگلیسی :

2 عدد اِگ یا همون تخم مرغ

2 عدد نان تست

ساسج بلغاری یا همان سوسیس بلغاری

یکم بین ، مستر بین نه ها ، بین یعنی لوبیا

چهار دانه چیپس

کمی علف به عنوان دور چین

یکی دو تا گوجه فرنگی مینیاتوری

ناقابل ... 120 هزار تومان

صبحانه ی سرخپوستی :

2 عدد اوگانو مرغادا یعنی همون 2 عدد تخم مرغ

یک ظرف گولا گولا یا همان خوراک لوبیا

یک فنجان قهوه ی جنگل های آمازون

یک عدد نان تافتوندا باگوندا یعنی همون نان تفاتون سرخپوستی

ناقبلوندا بوندا 200 ماگوندا .. یعنی همان قابلی نداره 200 هزار تومان

خلاصه دیدید که بازگشت همه به سوی اوست. و من دلتنگ تخم مرغ. چه غزل ها خوانده ام. چه شعرها که نسروده ام. و این است عاقبت کسانی که ترک عادت می کنند.

دیرست، مرغ من

در گوش من دگر نوای قد قد قدا مخوان

دیگر ز من ترانه ی عاشقی مخواه

دیرست، تخم مرغ! که قلبم چروکیده از فراق

که جانم فسرده از سکوت

مانده ست میان ساعت صفر و وصال تو

قد قدا ... قد قدا ... قد قدا