48-اثر مرکب

گاهی وقت ها با خودمان درگیر می شویم برای خواندن کتابی یا به انجام رساندن کاری. با خودمان می گوییم ، ما که وقت نداریم؟ چطور می توانیم. راستش همه ی ما وقت داریم ولی هر کسی مشغله های خاص خودش را دارد. برای همین اگر می خواهیم کاری بکنیم باید آن را به تکه های کوچک تر تقسیم کنیم و در طول زمان آن را انجام بدهیم. یعنی چی؟ یعنی درست است ما وقت نداریم پنج روزه یک کتاب سیصد صفحه ای را بخوانیم. اما اگر تصمیم بگیریم این کتاب را دو ماهه روزی پنج صفحه بخوانیم چه؟

حال نظرتان چیست اگر این روزی پنج صفحه کتاب خواندن را تبدیل به عادت کنیم برای خودمان؟ در طولانی مدت نتایج شگرفی پدید می آید. مثلا ناگهان می بینیم در یک سال 1825 صفحه کتاب خوانده ایم. بدون اینکه بخواهد فشاری بهمان بیاید. یا حسابی از برنامه های دیگرمان عقب بیفتیم. حال برای نویسندگی هم همین را می گویند. که هر روز چیزی بنویسیم. در حد کم. در حد همان 300 کلمه. این تمرین ، این عادت کم کم آدم را تبدیل می کند به نویسنده ای قهار.

و نتیجه و دستاورد این کار در بلند مدت نشان داده می شود. یعنی بعد از چند سال ناگهان می بینیم که بذر مدفون زیر خاکمان با رسیدگی و مراقبت ما. تبدیل به درختی بند قامت می شود که چندین متر ریشه در زمین دوانده است.