8-تیپ جدید پسرها

نمی دانم ازین تیپ های جدیدی که پسرها می زنند و در خیابان و اینور آنور ظاهرمیشوند چه بگویم. راستش حسی که به این سبک و مدل های جدید لباس دارم بخشیش انزجار است و بخشیش ترس. انزجار به خاطر زشتی این پارگی ها و نمایاندن پشم و پیلی هایشان به اسم مد. و ترس به خاطر آینده ای که پیش رو داریم. البته بخشیش هم به خاطر اینکه آدم نمی داند این ها که اینطور لباس پوشیده اند لات و دزد و خلافکارند یا مرفه و پولدار و عشق جلب توجه؟ برای همین آدم می ترسد.

حال این پارگی ها بخشی از مد جدید است. بخش دیگرش شلوارهای کوتاه و با تیغ زدن پاهایشان و جوراب کوتاه پوشیدن است. یعنی مانده ام خجالت نمی کشند؟ یا مد جلوی چشمشان را بسته و حس خوبی بهشان دست می دهد که اینطور در خیابان راه بروند. البته مشکل فقط مردم نیستند.

یک هو مد عوض می شود و محصولات موجود در بازار همه اش تغییر می کند. مثلا خودم یادم هست که چندین سال پیش به سراغ خرید شلوار لی که می رفتم. همه ی شلوارها فاق کوتاه بود. و خب از مشکلات شلوارهای فاق کوتاه هم نگویم برایتان. حال خیلی ها هم هستند که سنتی فکر می کنند ولی خب بازار چیزی برایشان ندارد. مد می گوید. شلوار فاق کوتاهِ جرخورده ی تنگ کوتاه مد است. خب زشت است دیگر. آمده اند اختلاف طبقاتی را کم کنند ظاهرا که این چیزهای زشت و زننده را مد کرده اند. ولی بعضی وقت ها هم مثلا بازار می گوید گوشی 6.35 اینچی که به زور در جیب جا می شود موجود هست می خوای بخوای نمی خوای نخواه. آدم خواه ناخواه مجبور است تن بدهد به جریان. تن بدهد به مد. متاسفانه. متاسفانه. متاسفانه.