شما وقتی به ماه نگاه میکنید به چی فکر میکنید؟
خودم به این فکر میکنم که در طول صدها هزار سال یا شاید میلیونها سال کلی آدم داشتن به ماه نگاه میکردن و میکنن. ماه آبجکت و خاطرهی مشترک تمام مردم کرهی زمین بوده و هست.
به این فکر میکنم که آدمها در چه حالی داشتن به ماه نگاه میکردن؟ ممکنه به کسی گفته باشن وقتی ماه کامل شد اعدام میشی. ممکنه به کسی گفته باشن وقتی که ماه کامل شد گرگ میشی. شعرا و ادیبانی بودن که ماه براشون مظهر زیبایی و نور در تاریکی بوده. آدمهایی بودن که آخرین چیزی که قبل از مرگ دیدن ماه بوده.
شبهایی بوده که مردم زیر نور ماه کامل جمع میشدن و جشن میگرفتن و میرفتن تااااا ۳۰ شبانهروز دیگه.
ماه کامل برای بعضیها نشونهی گرگینهها بوده. ماه کامل برای اهالی دریا و ساحل نشینها نشونهی تغییر سطح آب بوده.
احتمالا فرماندههان زیادی در طول تاریخ بودن که قرار حمله رو برای زمانی گذاشتن که ماه در ضعیفترین حالت خودش بوده. چه آدمها و چه قومهایی که در این شبها از بین نرفتن.
فاتحان در شب پیروزی ماه رو نگاه میکردن و اون رو نشونهی تولد نوری جدید میدیدن، شکستخوردگان هم احتمالا ماه آخرین چیزی بوده که بهش نگاه کردن.
بسیار عشاقی که قرار عروسیشون ماه کامل بعدی بوده و هر شب با اشتیاق بهش خیره میشدن.
در تمام ادوار تاریخ بهش خیره میشدن و رویای قدم زدن روش رو داشتن. یکی میگفته پنیریه، یکی میگفته چشمهای از نوره، یکی میگفته برفیه و.... .
احتمالا چندباری به چند نفر فروختنش :) بعضیها اونقدر براشون مقدس بوده که میپرستیدنش. خدا میدونه چند نفر به قصد رسیدن بهش از کوهها بالا رفتن.
چه رسوماتی که به بهانهاش شکل نگرفته و چه آئینهایی که زمانبندیشون بر اساس وضعیت ماه تنظیم نشده. چه آدمهایی که برای ماه قربانی نشدن...
چه پادشاهان و چه ملکههایی که رویای داشتنش رو نداشتن.
چه دخترایی که بهشون میگفتن/میگن ماه شدی. چه سیاه پوستایی که سرخورده شدن.
چه صحنههای شگفتانگیزی که بشر با چشماش از ماه ندیده! ماه و ستارهها، ماه و دریا، ماه و جنگل، ماه و کوه، ماه و ابر....
چه وحشتهایی که به خاطر ماه گرفتگی به دل مردم و بزرگان نیفتاده. چه تفسیرهایی که از این اتفاق نشده و چه اتفاقاتی که به این بهانه نیفتادن! چقدر آدم ترسیدن که دیگه هیچوقت ماه رو نبینن، چه آدمهایی که از قعر سیاه چاله و زندان فقط ماه رو میدیدن.
چه فراموش شدگانی که فقط ماه مونسشون بوده و چه افادهایهایی که به ماه فخر میفروختن.
چند نفر تا حالا ماه رو توی خواب دیدن؟ چند نفر برای دیدن ماه دلشون تنگ شده؟ چند نفر آرزو داشتن یه بار دیگه ببیننش؟ چند نفر هر کاری کردن که کامل نشه؟
تاااازههه چه فکرها، خیالپردازیها، تفسیرها، نتیجهگیریها، عقاید، باورها، جریانها، داستانها و تصاویری از ذهن آدمهایی میگذشته که کل زندگیشون فقط چندتا آدم، طبیعت و حیوانات بوده و نه هیییچ چیز دیگهای و حالا در شب فقط ماه بوده و ظلمت!
سرخپوستها، اینکاها، ایرانیان، بربرها، مغولها، بابِلیها، مصریان، اعراب بادیه نشین، بودا، هندیها، چینیها، رومیها، عیلامیها، انسانهای بعد از جنگ جهانی دوم، دانشمندان عصر حاضر، نئاندرتالها، هوموساپینها، اون میمونه که میگن ما همه از اونیم، آدم و حوا.
ماه پرستان، یهودیها، بوداییها، مسلمانان، آئینهای محلی، سرخپوستان، مسیحیها، بت پرستان، آتش پرستان، زرتشتیها، گاو پرستها، فراماسونرها، شیطان پرستها، ادیان مصر باستان، آئینهای شرقی، فیلسوفان رومی، دانشمندان ناسا، خواجه نصیر الدین طوسی، استیون هاوکینگ، انیشتین، منجمین هندی، رمالهایی که ماه رو مرجع سرنوشت انسان میدونستن/میدونن، کولیها.
اینا بخش بسیار ناچیزی از پنجرههای دیدیه که در طول تاریخ روی به ماه بوده و هست...
دوستت دارم ماه عزیز 🌖
✍ مَهدی آخی
کانال تلگرام من:
https://t.me/lifeAsAService
