رفقا… هیچ وقت یادم نمیره اولین باری که اسم داکر رو شنیدم. فک میکردم مثله یه ژنراتوره که پروژه رو برق میده! اما واقعیت اینه که داکر بیشتر شبیه سرایدار باحالِ ساختمونیـه که هیچی رو گم نمیکنه—اما اگه اشتباه بگی، با خاک یکسانت میکنه!
بذار راحتت کنم. اگه تا حالا اسبابکشی کردی، حتماً میدونی بستهبندی درست یعنی چی. داکر دقیقاً همینه: پروژهتو با تمام نیازمندیهاش تو یه جعبه (کانتینر) میچینه، هر جا بردیش جواب میده. کلیشهی معروف «بابا روی سیستم من که کار میکنه» رو، خود به خود میزنه تو صورتت و میگه: «کار میکنه چون کانتینره همه جا همونه!»
اولین بار که یه پروژه Node رو داخل داکر آوردم بالا، اعتماد به نفس زیاد داشتم—ولی یادم رفت پورت کانتینر رو درست map کنم! نیم ساعت با خودم کلنجار رفتم که چرا سایت بالا نمیاد. آخرش فهمیدم: -p 8080:3000 رو اشتباه نوشتم! نقطه شروع همه دردسرها هم معمولاً همینه…
سه ترفند کاربردی داکری (که کاش همون روز اول میدونستم!)
همیشه پورت رو درست map کن!
یعنی مثلاً:
docker run -p 8080:3000 my-app
هر وقت اشتباه بزنی، سایت بالا نمیاد و تو هم قاطی میکنی که باگ کجاست؟!
۲-دادهها رو هیچوقت تو خود کانتینر ذخیره نکن!
Volume رو جدی بگیر:
docker run -v /my/data:/app/data my-app
یه روز یهو کل دیتاتو از دست میدی. خودم روز اولی فایل لاگ پروژه رو اینطوری گم کردم!
۳-دیسکت رو تمیز نگه دار!
کانتینرهایی که تموم شدن و ایمیجهای اضافی رو با این دستورات پاک کن:
docker ps -a docker system prune -f docker system prune -a --volumes
اشتباهات رایج (برادرانه! 😅)
اشتباه map کردن پورت (همون مثال بالا)
نگرفتن Volume (و دعوای همیشگی با بخش دیتا)
نگه داشتن کانتینر و ایمیجهای اضافی (و حرکت رو به بازار آزاد SSD!)
داکر رفیقیه که اگه قلقش رو یاد بگیری، سنگ صبوره پروژهته. اما یار بد موقع هم هست، اگه بدون شناخت بری سمتش! سوال داشتی یا خاطره خندهداری از اولین بار کار با داکر داری، این پایین کامنت بده که دور هم بخندیم! دم همهتون گرم!
#داکر #برنامهنویسی #بکاند #تجربه_شخصی #کافه_کد #Docker #Backend #توسعهدهنده
