آغازی بر پایان حکمرانی پایتخت‌نشین

بسم‌الله الرحمن الرحیم | سید مهدی سیدی

دیگر تردیدی نیست که هنگامه مدیریت پشت‌میز نشین و نگاه مرکزگرا به پایان خود رسیده است. آن نگاه سنتی که در طول دهه‌های اخیر همواره به دنبال تهرانیزه کردن ایران بوده و تلاش می‌کرده است الگوهای زیسته در تهران و شیوه‌های توسعه حکمرانی پایتخت را به کل کشور سرایت دهد، آزمون پر غلط خود را پس داده و نه‌تنها در حل مشکلات در هم‌تنیده توفیقی نیافته بلکه خود مسبب چالش‌های جدید و هول‌آوری شده که چون اژدهایی هفت‌سر از میان اقیانوس آتش سر برآورده است.

اینک در فصل نوین تمدن‌سازی و در لحظات تاریخ‌ساز گام دوم انقلاب اسلامی، به گونه‌ای جدید از حکمرانی محتاجیم که به اندازه همه اندیشه‌های ناب و به وسعت تمام ظرفیت‌های منتشر در تک‌تک شهرها و روستاها، صاحب ایده و کارآمدی است؛ جنسی از مدیریت و برنامه‌ریزی که می‌تواند مبتنی بر نیازهای بومی و منطقه‌ای، نگاه جهانی و آینده‌نگر داشته باشد.

راه‌اندازی اندیشکده‌های حکمرانی در سطح استان‌ها، ابتکاری قابل ستایش و عقلانیتی امیدآفرین است که می‌تواند در کوتاه‌مدت مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی را به قلب تپنده و عقل باهوش برنامه‌ریزی و سیاست‌گذاری در کشور تبدیل کند.

یکی از گام‌های مهم در این مسیر مبارک، آن است که با تدبیرها و راهکارهای مجرب نسبت به ظرفیت‌شناسی علمی در شهرهای گوناگون اقدام شود تا بانکی جامع و مؤثر از اندیشه‌های بومی و عالمان صاحب‌رٱی فراهم آید.

منطقا بخش زیادی از این ظرفیت در پهنه دانشگاه‌های استانی و شهرستانی نهفته است و بخشی دیگر در میان گروه‌های مردمی، اندیشکده‌ها و نیز صنایع و مشاغل موجود است.

نکته پایانی آن‌که این مسیر بی‌امداد و مشارکت دانشجویان نخبه و انقلابی قابل پیمودن نخواهد بود. باید با تمام وجود باور کرد جوان انقلابی نیروی محرک و آینده‌ساز این اراده ستودنی خواهد بود. ان‌شاءالله

* این مطلب در نشریه مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی منتشر شده است.