«غربزدگی» را در یک جمله میشود این گونه تعریف کرد: «تقلید بیچون و چرای انسان شرقی در ظاهر و بیان و رفتار از فرهنگ غرب بدون اینکه برداشت فکری از آن داشته باشد». این تعریف، تلخ اما صادق، عصارهی آن چیزی است که امروز در خیابانهای تهران، مشهد، اصفهان و دیگر کلانشهرهای ایران میبینیم. اما آنچه وضعیت امروز را از گذشته متمایز میکند، نه صرفاً تقلید که نوکیسهگی و تازهبهدورانرسیدگی است؛ نسلی که پول را یکشبه به دست آورده و هویت را یکشبه در ویترین مغازههای غرب خریداری میکند.
این مقاله نه از سرِ دلسوزیِ سطحی، که از جایگاه یک جامعهشناسِ مسلمان و با نگاهی روانشناسانه، به واکاوی این پدیدهی شوم میپردازد. زبانی صمیمی اما تند و گزنده خواهد داشت، چون گاهی حقیقت را جز با تازیانه نمیشود گفت.
مطالعه مقاله کامل در:
