پروژهی محمدامین که حاصل یک مسابقهی محدود برای طراحی یک مجتمع مسکونی–تجاری در شهر کربلا است. (طراحی شده در دفتر معماری هوبا) مسئلهی اصلی پروژه نه صرفاً پاسخ به برنامهی فیزیکی، بلکه مواجههای انتقادی با مفهوم «تراکم» و نحوهی تجسم آن در بافت شهری پیرامون بود.
در اغلب پروژهها، حداکثر تراکم مجاز بهصورت یک تودهی یکپارچه و صلب محقق میشود؛ حجمی که اگرچه از نظر عددی با ضوابط همخوان است، اما اغلب رابطهای نادقیق، بیمقیاس و گسسته با ساختمانهای اطراف خود برقرار میکند. ایدهی اصلی این پروژه بر فاصله گرفتن از این رویکرد متداول استوار بود.
بهجای تحقق کامل پاکت حجمی مجاز بهصورت یک جرم واحد، حجم کلی پروژه به مجموعهای از خردهاحجام تقسیم شد؛ احجامی که هر یک بتوانند در مقیاسی قابلفهمتر، نسبت دقیقتری با بافت اطراف برقرار کنند. این فرایند نه بهمنزلهی کاهش تراکم، بلکه بهعنوان بازتوزیع و بازتعریف آن در فضا تلقی میشود؛ تراکمی که بهجای تمرکز، در قالب یک سازماندهی فضایی چندپاره اما پیوسته شکل میگیرد.
در گام بعد، پوستهی این خردهاحجام با استفاده از ماژولهایی برگرفته از معماری محلی کربلا تعریف شد. این ماژولها صرفاً بهعنوان یک لایهی تزئینی عمل نمیکنند، بلکه به درون احجام نفوذ کرده و مرز میان داخل و خارج، پوسته و فضا را تا حدی محو میکنند. به این ترتیب، پوسته به عنصری فعال در شکلدهی فضا، نور، سایه و تجربهی زیستی پروژه تبدیل میشود.
پروژه تلاش میکند نشان دهد که مواجهه با زمینهی شهری و فرهنگی، لزوماً از مسیر بازتولید فرمال یا تقلید مستقیم عبور نمیکند، بلکه میتواند از طریق بازاندیشی در منطق شکلگیری حجم، مقیاس و تراکم به بیانی معاصر و زمینهمند دست یابد.
