عروس

معرفی عروس دریایی :

عروس دریایی دارای چنگال هایی به بلندی 1 تا 3 متر و بدنش ژلاتین مانند است. این موجود دریایی قادر به سوراخ کرن پوست بدن انسان است و در تمام نقاط دنیا مضراست. نیش عروس دریایی دارای مواد مختلف است که بعضی از آنها باعث واکنش آلرژیمی شوند. سمی ترین آنها عروس دریایی استوایی است.

تغذیه :

معمولاً عروس های دریایی از ماهی های کوچک تغذیه می کنند وقتی ماهی در تماس با شاخک ها قرار می گیرد و به دام می افتد سم حاصل از رشته ها او را فلج می کند و بعد بوسیله این رشته ها به دهان که در مرکز پلیپ واقع شده است برده می شود . بعضی از انواع عروسهای دریایی بزرگ از جانورانی مثل خرچنگ و ماهی و میگو تغذیه می کنند ولی تغذیه آنهایی که کوچکترند از پلانکتون هاست.عروسهای دریایی از نظرشکل و خصوصیات بسیار متنوع هستند .

نیش :

بیشتر گونه‌های‌ آبزی‌ نواحی‌ معتدل‌ جهان‌، خطرناک‌ نیستند ولی‌ برخی‌ از گونه‌های‌ استوایی‌ می‌توانند باعث‌ مسمومیت‌ شدید بشوند. گهگاه‌ مرگ‌ در اثر فلج‌ عضلات‌ قفسه‌ سینه‌ و بسیار به‌ ندرت‌ در اثر آنافیلاکسی‌ رخ‌ می‌دهد.ستاره‌ دریایی‌، مرجان‌ و شقایق‌ دریایی هم نیش‌های‌ دردناکی‌ دارند. زهر آنها در سلول‌های‌ نیشی‌ قرار دارد که‌ به‌ پوست‌ می‌چسبند. جالب است بدانید عروس دریایی از سمی ترین مخلوقات دریا به شمار می رود. بدن یک عروس دریایی از یک توده پولیپ مانند تشکیل شده که از آن انشعابات زیادی به شکل شاخک خارج می شود. سطح این رشته ها به هزاران سلول زهر دار به نام نماتوسیت پوشیده شده است. سم آنها در مجموع می توان یک انسان بالغ را بکشد .نیش بسیار دردناک عروس دریایی استرالیایی که می‌تواند با زهر خود انسان را در کمتر از سه دقیقه از پای در بیاورد و چنگالهای بیش از سه متری آن اغلب کشنده است و قربانیان در بیشتر موارد با نیش این حیوان و قبل از رساندن خود به ساحل جان خود را از دست می‏دهند. .این جاندار نمی‌تواند شکار خود را تعقیب کند و همچنین به علت برخورداری از اندامی ژله مانند نمی‌تواند با هیچ جانداری درگیر شود و به همین علت باید بتواند در صورت نزدیک شدن شکار و یا یک جاندار مزاحم، تنها با یک تماس آن را از پای درآورد و به همین علت به چنین سم مرگباری مجهز شده‌است. گزش تصادفی توسط عروس دریایی سمی می‌تواند به آسیبهای شدید موضعی و سیستماتیک و در برخی موارد به مرگ منجر شود. عروس دریایی گونه‌ای از بی مهرگان است که در شاخهنیداریا طبقه‌بندی می‌شود. نام شاخه از نام سلول‌های گزنده یا کیندوسیتهایی که در روی بازوها، در اطراف دهان یا در نقاط دیگر بدن این جانوران قرار دارند، گرفته شده است. هر سلول گزنده حاوی یک نماتوسیت شاخی و یک کپسول حاوی شاخکی فنر مانند و توخالی درون آن است. محرکهای مناسب، سبب پرتاب شدن ناگهانی نماتوسیت می‌شوند.

مراحل وارد کردن زهر :

عروس دریایی سلول هایی دارای محلول کنیدسیت دارد. این سلول‌ها، شاخک های توخالی کوچکی را با شتابی باورنکردنی به سوی هر چیزی پرتاب می‌کنند سپس زهری را از راه آن رشته به درون هدف وارد می‌کنند. عروسان دریایی با شاخک های تیز پوشیده شده‌اند. این شاخک ها مى‌توانند بعد از تماس با پوست شکسته و در آن جایگزین شوند. در نتیجه درد شدید و مداوم ایجاد مى‌شود و زخم بعداً ضدعفونى نخواهد شد مگر اینکه خارها بیرون آورده شوند.

مرگ :

عروس دریایی نامیرا

تیولا یا عروس دریایی نامیرا با نام علمی نوتریکولا از آب‌سان‌زیان است که می‌تواند بعد از بلوغ جنسی، از مرحله مدوسا یا عروس دریایی به مرحله پولیپ بازگردد و تنها گونه جانوری است که می‌تواند به دوره نابالغی بازگردد. این گونه نامیرایی زیستی دارد و مرگ طبیعی ندارد. بازگشت به مرحله ی پولیپ یک نوع فناناپذیری است. بنابراین هیچ وقت جانور به علت کهولت سن نمی‌میرد.

نوتریکولا تنها موجود شناخته شده در جهان است که نشان می‌دهد یک جانور چند سلولی می‌تواند به مرحله پیش از بلوغ برگردد. این جانور این کار را از طریق یک نوع جهش سلولی انجام می‌دهد. زمانی که این جهش سلولی انجام می‌شود که عروس دریایی به حالت دیگری تغییر می‌کند یعنی دارای سلول‌های جدیدی می‌شود. در این روند بدنه اصلی عروس دریایی تبدیل به توده‌ای می‌شود که شکل دهنده نخستین آن موجود است. به این توده نخستین، بواسیر لحمی گفته می‌شود. برای این کار ابتدا چتر عروس دریایی خودش را به توده ملکولی تبدیل می‌کند و بعد تمام موها و شاخک‌ها را جذب خودش می‌کند. بعد موهای تغییر شکل یافته به این توده متصل شده و توده لحمی نخستین به وجود می‌آید. از رشد این توده یک عروس دریایی جدید زاده می‌شود. از نظر تئوری این عمل می‌تواند بی‌نهایت بار تکرار شود بنابراین از نظر بیولوژیکی این نوع از عروس دریایی نامیرا محسوب می‌شود. برای اینکه بدانیم این موجود چقدر در زمان به عقب برمی‌گردد باید بدانیم روند رشد و بالغ شدن آن چگونه است. تخم‌هایی که عروس‌های دریایی جوان آن ها را در کف دریا رها می‌کند توسط جفتشان بارور می شوند. تخم‌های بارور شده به لارو و در نهایت به لحم با توده سلولی تبدیل می‌شوند. این همان مرحله‌ای است که جانور بالغ می‌تواند خودش را به آن برگرداند. جانور در این حالت تازه زاده شده محسوب شده و یک میلی‌متر بزرگی دارد. دوران نابالغی این جانور تنها چند هفته طول می‌کشد و بعد از آن تبدیل به جانور بالغ می‌شود زمان دقیق این مرحله به دمای آبی بستگی دارد که نوتریکولا در آن زاده می‌شود. بدنه اصلی نوتریکولا شبیه ناقوس است. منتها به مراتب ناقوسی که بیشترین قطر آن ۵/۴ میلی‌متر و ارتفاعش هم تقریباً به همین اندازه است. ژله‌ای که بدنه زنگ مانند این جانور را تشکیل می‌دهد به صورت یک نواختی نازک است مگر در بخش‌هایی که به سر یا بالای نوتریکولا متصل می‌شود. در میان بدنه ناقوسی جانور قسمت قرمز رنگ و درخشانی دیده می‌شود. این بخش چیزی نیست جز معده عروس دریایی. نوتریکولاهای تازه زاده شده تنها یک میلی‌متر هستند و فقط هشت شاخک دارند در حالی که جانوران بالغ چیزی بین ۸۰ تا ۹۰ شاخک دارند و همان طور که گفته شد قطرشان تا چهار و پنج میلی‌متر هم می‌رسد. عروس‌های دریایی از پلانکتون‌ها تغذیه می‌کنند. گونه‌های مختلف این جانور بین چند ساعت تا چند ماه عمر می‌کنند.با آنکه نوتریکولاها می‌توانند بی‌نهایت بار به دوران جنین برگشته و دوباره زندگی خودشان را آغاز کنند اما در طبیعت بیشتر نوتریکولاها یا شکار می‌شوند یا در مرحله لحمی بر اثر بیماری جانشان را از دست می‌دهند، بدون آنکه بالغ شوند. شاید به همین دلیل است که تعداد آنها بی‌نهایت نشده است. با این همه زندگی این جانور یکی از طولانی‌ترین مراحل حیات در طبیعت است. به همین دلیل نمی‌توان عمر این نمونه‌های مختلف این جانور را حدس زد. این جانور منحصر به فرد بوده و نمونه مشابهی برای آن در طبیعت پیدا نشده است. تنها آزمایش‌های دقیق در محیط تحت نظر نشان داده است که این گونه منحصر به فرد می‌تواند به مرحله لحمی خود بازگردد و زندگی دوباره‌ای را از سر گیرد با این همه این موضوع به این معنی نیست که این جانور هرگز مرگ ندارد. حتی آن‌هایی که می‌توانند از نو خودشان را تولید کنند. در واقع وقتی جانور به مرحله لحمی باز می‌گردد و دوباره رشد می‌کند در حقیقت یک عروس دریایی جدید متولد شده که ممکن است از نظر ظاهری با موجود اولیه متفاوت باشد. البته از آنجایی که توده تشکیل دهنده ثابت است، می‌شود گفت سلول‌های این جانور هرگز نمی‌میرند به این معنی می‌توان نوتریکولا را یک موجود جاودانه و بدون مرگ طبیعی به حساب آورد.

ایروکانجی :

با شنیدن واژه «مرگبار» ذهن ما به هیچ وجه به سمت جانوری کوچک که در اعماق آب آسوده خاطر پرسه می زند، نمی رود. با این وجود، اگر پوست شما با «عروس دریای ایروکانجی» تماس پیدا کند، قطعاً در دیدگاه خود تجدید نظر خواهید کرد.
نام «عروس دریایی ایروکانجی» از نام اطلاق شده به مردم بومی یکی از مناطق استرالیا الهام گرفته شده است. نیش جانور مذکور باعث انتقال سمی می گردد که سندرومی موسوم به «ایروکانجی» را پدید می آورد. از علائم این سندروم می توان به افزایش استرس، ایجاد حالت تهوع، استفراغ، درد اعضای بدن و مشکلات تنفسی اشاره کرد. دیگر نشانه بارز سندروم مورد اشاره، ایجاد اختلالدر تبادل جریان های الکتریکی قلب است.
بد نیست بدانید، تمامی علائم فوق الذکر در بازه زمانی ۲۰ الی ۴۰ دقیقه ظهور پیدا می کنند، بنابراین، فرد قربانی باید در سریع ترین زمان ممکن تحت درمان قرار گیرد.
سم عروس دریایی ایروکانجی ۱۰۰ مرتبه از زهر یک مار کبرا مرگبارتر است اما یک عامل مهم باعث کم توجهی به این جانور مخوف شده است: گونه ایروکانجی هم اندازه ناخن یک انسان است!