کتاب ها میتوانند به جای ظرفها بنشینند.

تا حالا فکر کرده اید خاصیت پارتیشن های پر از ظرفهای شیک و گران قیمت در خانه چیست؟ اول اینکه من اصلا متوجه نمیشوم که چرا باید ما دارایی هایمان همیشه در معرض دید و نگاه دیگران باشد. خصوصا دارایی های مادی.

دوم اینکه ظرفهایی که هرگز نه برای خودمان و نه برای مهمان استفاده نمی شوند بودنشان چه خاصیتی دارد؟ حداقل در معرض دید بودنشان چه فایده ای دارد؟

خب بله زیبا هستند و قطعا با ارزش و قیمتشان هم هر روز بالا می رود. ثروت به حساب می آیند تا حدودی... میراث هم میتوانند باشند. برای کسانی که تجملات را دوست دارند حتما خیلی با ارزشند. منکر ارزش مادی آنها نیستم .

من از ابتدا هم تمایلی به خرید پارتیشن نداشتم و در نهایت طبق عادات مرسوم که باید در جهیزیه باشد خریدم. همیشه فکر میکردم بودنش در خانه هیچ لطفی ندارد تا اینکه دو سال پیش تصمیم گرفتم پارتیشنم را کتابخانه کنم. البته به فکر حذف کردنش بودم از خانه که در نهایت جایی برایش در این دنیا پیدا نشد و وقتی دیدم قرار است پیش ما بماند ترجیح دادم استفاده ای که دوست دارم از آن داشته باشم. بنابراین تبدیل شد به کتابخانه و یکی از دوست داشتنی های خانه است برایم در حال حاضر. ظرفهایش را هم برای مهمانها استفاده میکنم. چون آنچه به کار نیاید همان بهتر که نباشد. بشکند احتمالا ناراحت میشوم چون به سختی می توان جایگزین کرد. اما همین است دیگر.... هر چیزی عمری دارد. شاید تا زنده ماندنم باشد شاید همین فردا نباشد‌. دوست نداشتنی های خانه و زندگی را می توان همین طور تبدیل کرد به آنچه بودنش لذت بخش باشد. به قول توران میر هادی عزیز غم بزرگ را به کار بزرگ تبدیل کنید. در ابعاد گسترده تر زندگی حتما می شود این کار را کرد. این پارتیشن که نمونه ساده ای بود.