اندر احوالات نظریه پردازی های خانم روانشناس

این روزها ابزارهای زیادی در اختیار انسانها قرار داره تا بتونن خودشون،علایقشون و دغدغه هاشون رو به اشتراک بگذارن.

تا این جای کار خیلی هم خوبه ...چی بهتر از سوشال مدیاها میتونست از نقاط کور و دور ادمها رو بهم متصل کنه که گاه پیونده های قشنگیهم نتیجه ش میشه...

اما ...اما قضیه وقتی ناجور میشه که عده ای این ابزارهای ارتباطی رو بیش از اندازه جدی میگیرن و داد و قال هایی راه می ندازن که بیا و ببین

نشون به اون نشونی که این یکی دو شبه نظریات جهتگیری شده و نابخردانه یک خانم روانشناس تو بستر فضای مجازی یک بلبشویی به پا کرده که گفتنی نیست

آموزش این روزها ابزار قدرتمندی برای چهره شدن و درآمدزایی کسانی شده (صدافسوس) که علمشون قدری نیست که بخوان حوزه ای که انتخاب کردن رو رهبری کنن،ظاهرا مزایاش اونقدری زیاده که نمیخوان و یا نمیتونن درباره ش وسواس گونه فکر کنن...

اشکال ازینه که ما اجازه میدیم هر کس و ناکسی بیاد و سفره آگاهی بخشی رو برامون پهن کنه

یکی کاش بود به ما آلارم میداد که چه قدر این روزها برای نابود شدن اصالتهای ما کمین کردن...