برای پیشبرد اهداف تیم خودمان، به خیلی جاها سر می زنیم.
از قضا، به چند خانواده برخورد کردیم که خب، در محل، همه، آنها را به نوعی می شناختند و به آنها کمک می کردند. پدری کارگر که پنج فرزند دارد و به سختی و روزانه، امرار معاش می کند. اگر روزی هم کار نباشد که واویلا ... یک پدر دیگر، همین وضعیت را دارد به همراه معضل اعتیاد ...
نمی خواهم ناله سر کنم و داد و فغان کنم ... چون اصولا موافق آن نیستم، اما به راه حل معتقدم.
سوالی که همیشه برایم پیش می آید این است که وقتی پدر و مادری، وضع مالی خوبی ندارند و به سختی روزگار می گذرانند، چرا باید پنج بچه قد و نیم قد داشته باشند؟! چرا وقتی می روی و با آنها صحبت می کنی، حاضر نیستند تغییراتی در شیوه نگرش خود ایجاد کنند و حتی به رایگان تحت آموزش قرار گیرند تا در زندگی خود تغییری ایجاد کنند؟!
وقتی کسی حاضر نیست خودش را تغییر دهد،مقصر کیست؟!
محمدعلی کلانتری
