محاکمه در شب دهم
به نوشته محمدسیفی
این نمایش تنها محاکمه عامل اصلی جنایت در واقعه کربلا نیست و با نمایش فیلم های مستند در بک گراندی از وقایع خونین جهان، یک سوالِ جهان شمول دارد و آن دلیل گرویدن به یک گروه است،که گاه موافق و گاه مخالف انسان است؛ انسانی سرگشتهِ معاصر که با خفت وخواری برای سیرشدن، لقمه نانش را در خون همنوعان خود می زند و برای توجیه جنایات خود فلسفه بافی می کند.
در این نمایش تنها شمر نیست که به عنوان عضوی از اشقیای کربلا محاکمه می گردد بلکه به ناگاه نقاب از چهره انسانیتِ انسان معاصر می افتد و شمر وشخصیت منفورش تکثیر می شود!
طراحی صحنه اگرچه ساده و گاه کلیشه ای به نظر می رسد اما با تم اصلی نمایش همراه است و بازی بازیگران نمایش نمره قبولی می گیرند؛ به ویژه آرمان بزرگ زاده؛ آن هم نه فقط بخاطر حرکت بدن و بیان کنترل شده و نه فقط بخاطر میمک های شگفت انگیز و نگاه نافذ و گیرایش؛ بلکه به دلیل انعطاف خاص و ویژه این بازیگر که انگار در هر نمایشی، لباسی از کاراکتر آن نمایش را تنها بر قامت او بریده اند و به دلیل همان توانایی ذاتی که دارد به راحتی می تواند از قالب یک کاراکتر طنز بیرون آمده و در نمایشی دیگر، شمایلی از یک شخصیت تراژیک و ترسناک از خود بروز بدهد.
در هر قرن یه کربلاست! یه حسین!یه شتماشاگرند!
