نمی دو نم متعلق به کدوم دهه ای و یاهومسنجرو میشناسی یا نه؟ اما وضعیت اینروزا منو یاد اونروزا میندازه گرچه باید اعتراف کنم این کجا آن کجاااا؟
اونروزا هرکی که می تونست با مسنجر کار کنه یه سرو گردن جلو بود اصن یه ادایی تمام عیار بودی انگار.کم پیش میومد بشه از خونه کانکت شد یا باید میرفتی کافی نت یا یواشکی از خونه انلاین میشدی بدتر ازون اولش که بلد نبودی ای دی و پسوردتو پاک بکنی بود نفر بعدی که میومد جات مینشست می تونست هرکاری بکنه جای تو اگه از خونه چت کرده بودی که فاجعه میشد چون برادر یا خواهرت چتت رو می خوند و خدایی ناکرده اگه حرفی به کسی زده بودی به عظما می رفتی.
از نحوه اتصال نگم برات با کارت و کد همچین درست حسابیم یادم نمیاد و سرو صدایی که همسایه هارو هم بیدار می کرد.بعد ه ها که یکم پیش رفته تر شدیم با گوشی های جاوا می تونستیم توی گوگل سرچ کنیم این قسمت بدرد دانشجوها میخورد و خوراک خودم بود با نوکیا نودو نمیدونم چند که تازه مال مادرم بود (خودم یه موتورولای ساده داشتم که گویی آخرش بود) گشتی توی سایت ها میزدم و عکس ذخیره می کردم.چیزی فیلتر نبود مثل الان ،سرعتم نداشتیم ولی کارمون راه میفتاد و چشم بسته اس ام اس بازی می کردیم.یادمه چندباری هم گوشی برادرمو ازش گرفتم ازون چینی های لمسی که نوت هم داشت بود ببین اونو که داشتی یعنی خداااا بودی :))
الان فکر نکنی من سنّم زیاده ها نه سرعت پیشرفت ببخشید پسرفت زیاد بوده.اره خلاصه ما گر ز سر بریده می ترسیدیم ...
شما چی یادتونه؟
