
امروزه رباتها به سختی مهارت یک کودک نوپا را دارند، اما به سرعت در حال بهبود هستند. اگر الگوریتمها و سختافزارها به اندازهای پیشرفت کنند که بتوانند بسیاری از شغلهای فیزیکی انسان را مدیریت کنند، چقدر سریع میتوانند به بخش عمدهای از نیروی کار تبدیل شوند؟
در اینجا برخی از تخمینها نشان میدهند که این اتفاق میتواند خیلی سریع رخ دهد.
رباتهای انساننمای امروزی حدود 100٬000٬ دلار هزینه دارند که شاید 10٬000 واحد آنها سالانه تولید شوند. اما هزینههای تولید تمایل به کاهش با مقیاس دارند:
برای انرژی خورشیدی، هر دو برابر شدن تولید با کاهش 20 درصدی هزینهها همراه بود. در صنایع دیگر، ما تخمین میزنیم از 5 تا 40 درصد، بنابراین 20 درصد بهنظر نقطه میانی معقولی میرسند.

این بدان معناست که افزایش 1000 برابری تولید (10 برابر)، باید هزینهها را 10 برابر تا 10000 دلار در هر واحد کاهش دهد. این تقریبا هزینه ساخت خودرو است. با اینحال، رباتهای انساننما تنها حدود 10 درصد از مواد یک خودرو را استفاده میکنند. بنابراین قابل قبول است که درنهایت میتوانند 10 برابر ارزانتر یا هر کدام 1000 دلار شوند.
اگرچه ممکن است تولید عناصر کنترل حرکتی دقیق همچنان بسیار دشوارتر باشند. بیایید این را در نظر بگیریم و 2 برابر اضافه کنیم.
اگر یک روبات 10000 دلار قیمت داشته باشد و به مدت سه سال 24/7 کار کند، هزینه سخت افزار آن 0.40 دلار در ساعت است. با هر کدام 2000 دلار، سختافزار فقط 8 سنت در ساعت خواهد بود.
همچنین هزینههای نگهداری را نیز باید در نظر گرفت . شما بهراحتی میتوانید 10 درصد هزینه سرمایهای را برای نگهداری یک ماشین در سال در نظر کنید و البته در مورد رباتها کمی بیشتر خواهد بود. اگر ما 33 درصد دیگر از هزینههای سرمایهای را در سال برای نگهداری فرض کنیم، این تقریبا هزینههای سختافزاری را دو برابر میکند.
برق چطور ؟ اپتیموس تسلا حدود 0.300 کیلو وات مصرف میکند و یک کیلو وات در ایالات متحده حدود 0.1 دلار هزینه دارد، بنابراین یک ساعت استفاده حدود 0.03 دلار هزینه دارد. (هزینههای آینده به قیمتهای آینده برق بستگی دارد ؛ اگرچه ممکن است به دلیل کارایی بیشتر کاهش یابد.)
در ابتدا، اجرای الگوریتمهای هوش مصنوعی ممکن است تا 10 دلار در ساعت باشد، اما کارایی الگوریتمی تقریباً 3 برابر در سال بهبود مییابد، بنابراین در عرض شش سال این هزینهها ناچیز میشوند.
بنابراین به نظر میرسد که هزینه اجرای یک ربات انساننما در نهایت کمتر از 1 دلار در ساعت و احتمالا کمتر از 0.20 دلار در ساعت خواهد بود. این 10 تا 100 برابر کمتر از یک کارگر انسانی در کشورهای ثروتمند است، بنابراین تقاضا بسیار زیاد خواهد بود.

میلیاردها نفر امروزه کارهای فیزیکی انجام میدهند. رباتها در نهایت ارزانتر خواهند بود و میتوانند وظایف بسیار خستهکننده یا خطرناک را برای انسان انجام دهند، بنابراین من فکر میکنم تقاضا میتواند به سرعت به حدود 1 میلیارد ربات در سال برسد.
حتی اگر انسانها یک گلوگاه مهم باقی بمانند، بهنظر می رسد که در نهایت ممکن است چندین ربات برای هر نفر وجود داشته باشد (شاید بیشتر در معدن، ساخت و ساز و کار کارخانهای مستقر شوند)، که ممکن است به تولید حدود 10 میلیارد در سال نیاز داشته باشد. اگر هوش مصنوعی بتواند رباتها را به طور مستقل هدایت کند، این تعداد میتواند از آنجا به رشد ادامه دهد.
میخواهم تاکید کنم که من در حال بررسی سناریویی هستم که در آن رباتها واقعا میتوانند جایگزین شغلهای انسانی شوند. در عوض اگر عملکرد ضعیف باشد، همانطور که در ابتدا بهنظر میرسد، پس تقاضا به احتمال زیاد پایینتر خواهد بود. (اگرچه در بسیاری از زمینهها، عملکرد ضعیفتر از انسان خوب خواهد بود، به عنوان مثال رباتهای انبار به مهارت انسانی نیاز ندارند.)
با اینحال، همانطور که خودروهای خودران باید ایمنتر از رانندگان انسانی باشند، در برخی مناطق، نهادهای ما خواستار عملکرد بیشتر از انسان هستند. این میتواند تقاضا را برای چند سال دیگر پایین نگه دارد تا زمانیکه الگوریتمها پیشرفت کنند.
یک واکنش شدید همچنین میتواند استفاده از رباتها را در بسیاری از برنامهها ممنوع کند.
در طول جنگ جهانی دوم ، شرکتهای خودرو در عرض چند سال به تولید هواپیماها و تانکها روی آوردند.
با انگیزههای اقتصادی عظیم، ما میتوانیم ببینیم که کارخانههای خودرو میتوانند برای تولید رباتها استفاده شوند. تولید جهانی خودرو حدود 90 میلیون است. اگر هر ماشین 1500 کیلوگرم باشد، 135 میلیارد کیلوگرم در سال است. هر ربات حدود 80 کیلوگرم است، بنابراین با فرض راندمان تبدیل 50 درصد، ظرفیت صنعتی کافی برای تولید تقریبا 1 میلیارد ربات در سال شاید در کمتر از پنج سال خواهد بود.
اگر چیزی در مورد تولید میدانید، من علاقهمند به اطلاعات بیشتری در مورد میزان امکانپذیر بودن این کار هستم. همچنین ممکن است کالاهای ورودی دیگری نیز وجود داشته باشند که به گلوگاه تبدیل شوند، مانند نوع خاصی از سنسور.
پس از استفاده از پایگاه صنعتی موجود، کارخانههای جدید باید ساخته شوند که ممکن است به طور قابلتوجهی بیشتر طول بکشد.
با این حال، تسلا میتواند در حدود دو سال گیگافکتوری بسازد. و حتی بسیاری از شرکتهای بزرگ توانستهاند تولید را در حدود 30 درصد در سال برای یک دوره پایدار افزایش دهند، بنابراین بهنظر میرسد که حد پایینتری است.
اگر کارخانه های خودروسازی مورد استفاده قرار نگیرند یا نمیتوانند مورد استفاده قرار گیرند، افزایش مقیاس احتمالا بسیار بیشتر طول میکشد. به طور معمول ساخت صنایع بزرگ دهه ها طول می کشد. تسلا توانست تولید خودرو را سالها بیش از دو برابر در سال افزایش دهد. اما رفتن از تولید 10000 به یک میلیارد واحد، 17 سال رشد دو برابری در سال است.
با این حال، موارد فوق به دلیل هوش مصنوعی و خود رباتیک هیچ سرعتی را فرض نمیکند. اگر الگوریتمهای پیشرفته رباتیک داشته باشیم، احتمالا انواع دیگری از هوش مصنوعی پیشرفته داریم که در مدیریت ساخت کارخانه مفید خواهد بود. و هنگامیکه برخی از رباتهای انساننما ساخته شدهاند، میتوانید از آنها برای ساخت 24/7 کارخانههای بیشتر استفاده کنید.
بنابراین من فکر میکنم ما باید انتظار داشته باشیم که مقیاس آن سریعتر از آنچه در تاریخ دیده شده است، امکانپذیر باشد. من حدس میزنم که افزایش مقیاس به کمک ابرهوش میتواند 2 تا 10 برابر سریعتر از آنچه در طول تاریخ امکانپذیر بوده است، باشد.
اگر قابلیتهای رباتیک بهاندازه کافی پیشرفت کند، میتوانیم مقیاس تولید را در عرض پنج سال از طریق کارخانههای خودروسازی تبدیل شده به یک میلیارد ربات ببینیم (اگرچه ممکن است بسیار بیشتر طول بکشد). در حالی که رباتهای امروزی تقریبا توانایی کافی ندارند، پیشرفت الگوریتمی میتواند شتاب بگیرد و ما را سریعتر از آنچه انتظار دارند به آن نقطه برساند.
منبع: (+) نویسنده: بنیامین تاد
مترجم: مریم آزادمنش