هیچ ستاپی تا ابد زنده نمیماند. اما اگر نگاه درستی داشته باشیم، از دل ستاپهای مرده، میشود ستاپهای تازهای زاده شوند. این یعنی فهم چرخهی عمر ستاپها و هنر بازآفرینی در ترید.

چرخهی عمر یک ستاپ یعنی هیچ ستاپی در تمام عمر خود، وضعیت یکسانی ندارد.
بازار زنده است، تغییر میکند، نفس میکشد و همین باعث میشود که هیچ ستاپی عمر نامحدود نداشته باشد.
گاهی ستاپی که ماهها برایت کار میکرد، ناگهان بیاثر میشود.
نه به این خاطر که بد شده، بلکه چون چرخهاش تمام شده.
در واقع، بازار دیگر به همان شکل واکنش نشان نمیدهد.
این یعنی پایان عمر یک ستاپ.
اما پایان، همیشه به معنی مرگ نیست.
اینجا جاییه که مفهوم بازآفرینی (Re-Creation) وارد میشود.
بازآفرینی یعنی تکرار نکردن ستاپ قبلی، بلکه خلق نسخهی جدیدی از آن بر پایهی تجربهها و بازماندههای نسخهی قبل.
مثل درختی که هر سال برگهایش را از دست میدهد، اما از همان ریشهها دوباره زاده میشود.
ستاپها هم همینطورند.
اگر بخواهی ستاپت زنده بماند، باید آن را با تغییرات بازار تطبیق دهی، بازطراحیاش کنی و حتی گاهی بخشهایی از آن را حذف کنی تا دوباره معنا پیدا کند.
درک این چرخه، نقطهی تمایز یک تریدر رشدیافته با یک تریدر گیرافتاده است.
دومی به دنبال زنده نگه داشتن ستاپهای قدیمیاش است،
اولی اما یاد گرفته با احترام، دفنشان کند و از خاکشان ستاپ جدیدی بسازد.
بازار، زمین بازی بازآفرینی است.
ستاپها میمیرند، اما آنچه باقی میماند، فهم تو از چرایی مرگشان است.
و از همانجا، ستاپ بعدیات متولد میشود.
مازیار سهیلی