خطاب به اون آقایی که میگه باز هم شکست خوردید!
مطمئنی که شکست خوردیم؟
ما هر دفعه که برای اعتراض کردن تنبیه می شیم داریم قوی تر ، مطمئن تر و متحدتر میشیم و بیشتر متوجه میشیم که شما لیاقت حکومت بر این مردم شریف و نجیب رو ندارید...
آیا نمیدونید که شکست مقدمه پیروزی هست ؟
میدونید مخترع لامپ چند بار شکست خورد تا بالاخره تونست کار رو به نتیجه برسونه؟
اما درس هایی که از این اعتراضات و اعتراضات قبلی میشه گرفت رو اینجا خدمتتون عرض میکنم. البته صرفا نظرات من هست شاید اشکالاتی داشته باشه:
۱. هیچ اعتراضی در ایران فوری به نتیجه نمی رسه.. نیاز به صبر داره. از این رو حرکت های هیجانی در اعتراضات همواره به شکست می انجامه...
۲. سواستفاده از احساسات مردم چه به صورت مذهبی چه ملی و چه انسانی همیشه توسط حکومت به شکل های مختلف انجام میشه.
یک بار چند ده نفر از افراد رو که به مقدسات یه عده توهین میکنن رو بارها نشون میدن تا اتحاد رو بشکنند.
یک بار فردی رو نشون میدن که پیراهن منقش به پرچم آمریکا رو پوشیده تا احساسات ملی رو جریحه دار کنند و بگن که حرکت شما به سمت وابستگی میره
۳. عده ای ناآگاه ، عده ای هم مزدور دست به تخریب و حرکات خشونت آمیز میزنند و انضباط جمعی رو از بین می برند درست در زمانی که جمعیت معترضین رو به افزایش هست تا اعتراضات شکل نگیره...
به هر دلیلی حتی اگر گاز اشک آور زدند یا شلیک کردند نباید به اموال عمومی آسیب برسه. شاید حرکت شما در اون لحظه عقلانی باشه، ولی اونها فقط اون بخش آتیش زدن و تخریب رو نشون میدن نه دلیل و نیت شما رو... بخاطر همین میگم که باید مقاومت و صبر بالایی در برابر دشمن داشت و اجازه سواستفاده به اونها نداد.
اون آتیش زدن اتوبوس مال سال ۵۷ و بعد ازینکه شاه خارج شد بود. نه همون اول که هسته اعتراض داره شکل میگیره.
با این کار امنیت معترضین رو کاهش می دید و کسی جرئت حضور پیدا نخواهد کرد...
۴. باید برای زمان قطعی کامل ایترنت برنامه داشت...
دیگه چه درس هایی از این اعتراضات گرفتید؟ بنظرم کامنت بزارید تا یاد بگیریم...
