بگذار تا بگویمت از سارانسک

مسکو ۲ بعدازظهر: تاکسی پایین منتظره و منم جلوی در منتظر نینا. معمولا این نیناس که منتظر من میشه ولی امروز برعکس شده! پیش روی ما نشستن تو تاکسی و غذاب یک ساعته تا فرودگاهه. رانندگی تو مسکو مث تهرونه. به همون بدی. راننده ویراژ میده و هی خط عوض میکنه! تا برسیم فرودگاه چند بار مردیم و زنده شدیم! رسیدیم فرودگاه. زنده! حول و حوش ۳ بعدازظهره و فرودگاه به شکل عجیبی شلوغه! کارت پرواز رو پرینت کردم و نهایتا سوار هواپیمای خط اس.۷ روسیه شدیم. نتیجه گرون فروشی میشه اینکه نصف هواپیما خالیه. منتظر چند تا مسافریم تا پرواز کنیم. آخرین سری اومدن: حسن انصاری فرد هم جز سری آخری ها هست که میاد میشینه صندلی پشتیه!


سارانسک ۵ بعدازظهر: نینا ترسیده! دفعه اوله داره میاد سارانسک. پرسید: چرا هواپیما تو ارتفاع پایین پرواز میکنه؟ هنوز زوده برای نشستن و منم فرودگاه رو ندیدم اصلا! اتفاقی افتاده؟ میگم نه عزیزم چیزی نیست. هواپیما داره آماده میشه برای نشستن و باند جلوی هواپیما هست و ما نمی تونییم ببینیم. هواپیما میشینه. فرودگاه سارانسک خیلی خیلی خیلی کوچیکه! فک کنم کلا ۲ تا باند بیشتر نداشته باشه! با اتوبوس مستقیم میریم استادیوم.

اطراف استادیوم که قشنگ مشخصه دولت فقط و فقط برای جام جهانی اونو ساخته یه سری واحد مسکونی ساخته شده. بعدا معلوم شد که اینا هم برای جام جهانی ساخته شدن تا محل سکونت توریست ها باشن. تصمیم دارن تا بعدش اونا رو به ساکنین بفروشن. فک کن به فاصله ۱۰۰ متری زمین چمن استادیوم یه برج مسکونی ساخته شده باشه! مسخره به نظر میرسه!


وارد استادیوم شدیدم و مستقیم رفتیم صندلی ها رو پیدا کردیم. نینا هیجان زده هست. از کسی که اصلا فوتبال دوست نداشت و از اومدن به استادیوم ترس داشت تبدیل شده به یه هوادار تیم ملی. لباس ایران تنشه و میگه من تیم ملی رو دوست دارم. هوادارا خیلی خوب تشویق میکنن و بازیکنا خوب میجنگن.


نیمه اول: جو استادیوم دست ایرانی هاست. مث بازی با اسپانیا و مراکش. کلا ایرانی ها استادیوم رو پر کردن. هوادارا به شکل مداوم تیم ملی رو تشویق میکنن. من صدام هنوز درنمیاد. تو بازی با اسپانیا صدام رو کلا از دست دادم ته بازی! پرتغال بالای ۱۰۰۰ تا هوادار نداره! بقیه اومدن بازی رونالدو رو ببینن و خیلی پرتغال براشون مهم نیست. وقتی صدای <ایران ایران> میاد روس ها همراه میشن و مث ما پاشون رو میکوبن رو سکوها. سکوها میلرزن و صدای محیبی میاد! مهندس های روس کارشون درسته! استادیوم فرو نریخت بعد اون همه ضربه!‌ گل دقیقه ۴۵ و بازی تموم شد تو نیمه اول! نینا ناراحته که گل خوردیم. بهش میگم ما همیشه تو نیمه دوم بازی رو برمی گردونیم و نباید نگران باشه.


نیمه دوم: تشویق و تشویق و تشویق ادامه داره. بیرانوند پنالتی رونالدو رو میگیره! نینا طرفداره بیرانونده! میگه بیرانوند خیلی خوبه! ببین پنالتی بهترین بازیکن جهان رو گرفت!‌ روس های اطراف ما تبریک میگن بابت سیو بیرانوند. پنالتی برای ایران و من دارم وسط همه داد میزنم و بعد چند ثانیه ورزشگاه منفجر میشه و بلافاصله تشویق ها ادامه پیدا میکنه!‌


داور سوت پایان بازی رو میزنه! یه ژاپنی که جلو ما نشسته بود برگشت و گفت: خیلی خوب بودید! خوب جنگیدید! آه نینا! چشاش پر شده! میاد تو بغلم. بهش گفتم که ما حذف شدیم. میگه ولی شما خیلی خوب بودید. بهش میگم که این رسمه فوتباله و ما جنگیدیم برای ۲۷۰ دقیقه و تمام تلاشمون رو کردیم. نینا میگه گروه شما خیلی سخت بود و این انصاف نیست. می خندم و بهش میگم بهرحال تموم شد همه چی و بیا بریم نزدیک چمن ورزشگاه بقیه ایرانی ها! بچه های تیم ملی رو زمین دراز کشیدن و هوادارا یه صدا میگن: بچه ها متشکریم.

تو راه پله ها هستیم از طبقه ۶ ورزشگاه به سمت پایین و یه گروه هوادارای تیم ملی که از جنوب کشور اومدن دارن میخونن و بقیه همراهی می کنن. هیچ نشانی از نا امیدی تو چهره ها نیست. همه خوشحالن.

هوا خوبه و پیاده داریم میریم تا برسیم به یه خیابونی که ماشین ها اجازه تردد دارن تا تاکسی بگیریم و بریم سمت آپارتمانی که برای یه شب موندن تو سارانسک اجاره کردیم.


سارانسک ۸ صبح روز بعد: خط هوایی اس.۷ روسیه برای پرواز از سارانسک به مسکو نفری ۴۰۰ دلار میخواد! گو فاک یورسلف! اومدیم ایستگاه قطار سارانسک و با قطار میریم مسکو! سفر با قطار همیشه هیجان داره. مخصوصا اگه قراره ۱۱ ساعت تو راه باشی. ایرانی ها همه جا هستن! راستی چقدر ایرانی هست اینجا! بعد از ۱۱ ساعت تو قطار بودن رسیدیم مسکو اونم بدون یک دقیقه تاخیر! قطار سر وقت رسیده مسکو و این جای تعجب داره برای من! توقع همچین سرویسی رو نداشتم. کلا سفر خوبی بود.


توییتر رو باز میکنم. می بینم که یه سری از بیرانوند بت ساختن! همونا که تا چند وقت پیش ناله میکردن که چرا بیرانوند شماره ۱ تیم ملیه. به این فکر می کنم که همون بیرانوند تو بازی پرتغال اشتباه فاحش هم داشت و می تونست باعث باخت تیم ملی بشه ولی خب پنالتی رونالدو رو گرفتن خیلی مهمه. اشکالی نداره! بیرانوند یک ملت رو خوشحال کرد و ممنونم ازش!

بحث سردار آزمون و مهدی طارمی هم هست. میخندم و رد میشم! به نظر من تلاششون رو کردن. در عجبم که چرا از مهدی طارمی توقع گل داشتید؟ معمولا تو لحظات حساس موقعیت ها رو خراب میکنه این بنده خدا!