
باور به ظهور امام زمان حضرت مهدی (عجلاللهتعالیفرجهالشریف) یکی از بنیادیترین اعتقادات در مکتب تشیع است؛ باوری که نهتنها یک عقیدهی کلامی، بلکه موتور محرک امید، عدالتخواهی و پایداری اجتماعی در طول تاریخ بوده است. در جهانی که ظلم، تبعیض، فساد ساختاری و بیعدالتیهای گسترده، زندگی انسانها را تحتتأثیر قرار داده، اندیشهی «منجی جهانی» بهعنوان راهحل نهایی الهی برای پایان دادن به ظلم، جایگاهی محوری دارد.
این مقاله با هدف تبیین این حقیقت که «امام زمان (عج) ظلم را نابود میکند» نگاشته شده و تلاش دارد با رعایت کامل اصول سئو حرفهای، الگوریتمهای گوگل و کپیرایتینگ محتوایی، موضوع را از ابعاد قرآنی، روایی، تاریخی، اجتماعی، اخلاقی و تمدنی بررسی کند. در این نوشتار، علاوه بر پاسخ به پرسشهای رایج، نقش انسانها در عصر غیبت و زمینهسازی برای ظهور نیز تحلیل میشود.
کلمات کلیدی اصلی: امام زمان عج، نابودی ظلم، ظهور امام مهدی، عدالت جهانی، منجی آخرالزمان
امام زمان (عج)، دوازدهمین امام شیعیان، فرزند امام حسن عسکری (ع) است که بنا بر اعتقاد شیعه، در سال ۲۵۵ هجری قمری متولد شد و به ارادهی الهی در غیبت بهسر میبرد. ایشان همان «مهدی موعود» هستند که وعدهی ظهورشان در قرآن کریم، احادیث نبوی و روایات اهلبیت (ع) بهصورت گسترده مطرح شده است.
در اندیشهی اسلامی، امام زمان (عج) تنها یک رهبر سیاسی یا مذهبی نیست، بلکه حجت الهی بر زمین، واسطهی فیض الهی و تحققبخش وعدهی نهایی خداوند برای برقراری عدالت مطلق است. این جایگاه سبب شده است که باور به ایشان، پیوندی عمیق با مفهوم عدالت، مبارزه با ظلم و اصلاح جهانی داشته باشد.
برای درک صحیح نقش امام زمان (عج) در نابودی ظلم، ابتدا باید مفهوم «ظلم» را از منظر قرآن و اسلام بررسی کرد.

در لغت، ظلم به معنای «قرار دادن چیزی در غیر جایگاه خود» است. در منطق قرآنی، ظلم تنها به ستم فیزیکی محدود نمیشود، بلکه شامل:
ظلم به نفس
ظلم اجتماعی
ظلم اقتصادی
ظلم سیاسی
ظلم فرهنگی و فکری
میشود.
قرآن کریم بارها ظلم را محکوم کرده و آن را عامل هلاکت جوامع معرفی میکند. از نگاه قرآن، ظلم نهتنها حق انسانها، بلکه نظام هستی را دچار اختلال میکند.

یکی از سنتهای قطعی الهی، پیروزی نهایی حق بر باطل است. این وعده در آیات متعددی از قرآن مطرح شده و تحقق کامل آن به عصر ظهور امام زمان (عج) گره خورده است.
قرآن کریم وعده داده است که صالحان وارث زمین خواهند شد. مفسران شیعه این وعده را ناظر به حکومت جهانی امام مهدی (عج) میدانند؛ حکومتی که در آن، ریشههای ظلم بهطور کامل برچیده میشود.
نابودی کامل ظلم نیازمند رهبری معصوم، الهی و آگاه به تمام ابعاد وجود انسان است. تاریخ نشان داده که هیچ مکتب، انقلاب یا نظام سیاسی بشری نتوانسته بهصورت پایدار و جهانی، ظلم را ریشهکن کند.
عصمت از خطا و گناه
علم الهی و جامع
مشروعیت مطلق الهی
حمایت غیبی
این ویژگیها، امام زمان (عج) را به تنها گزینهی تحقق عدالت جهانی تبدیل میکند.
عدالت، ستون فقرات حکومت امام زمان (عج) است. روایات متعددی بیان میکنند که ایشان زمین را «پر از عدل و داد میکند، همانگونه که از ظلم و جور پر شده است».
عدالت قضایی: حذف تبعیض، رشوه و فساد
عدالت اقتصادی: توزیع عادلانه ثروت
عدالت اجتماعی: کرامت انسانی برای همه
عدالت فرهنگی: اصلاح باورها و اندیشهها

امام زمان (عج) تنها با افراد ظالم مبارزه نمیکند، بلکه ساختارهایی را که ظلم را بازتولید میکنند، از بین میبرد.
نظامهای استکباری
اقتصاد ربوی و استثماری
رسانههای فاسد
تحریف حقیقت
در عصر ظهور، این ساختارها جای خود را به نظامی الهی و انسانی میدهند.
باور به امام زمان (عج) به معنای انفعال و انتظار منفعلانه نیست. انتظار حقیقی، یعنی آمادگی، اصلاح فردی و اجتماعی و مبارزه با ظلم در حد توان.
خودسازی اخلاقی
آگاهیبخشی اجتماعی
مقابله با ظلم در هر سطح
حمایت از حق و عدالت
انتظار فرج، یک مفهوم پویا و تمدنساز است. جامعهای که منتظر ظهور است، نمیتواند با ظلم سازگار باشد.
انتظار فعال: مسئولیتپذیر، آگاه و اصلاحگر
انتظار منفعل: بیتفاوت و توجیهگر ظلم
باور به منجی، امید را در دلها زنده نگه میدارد و مانع تسلیم شدن در برابر ظلم میشود.
آرامش روانی
معنا در زندگی
تقویت اخلاق
افزایش همبستگی
کاهش پذیرش ظلم
رشد عدالتخواهی
ظهور امام زمان (عج) نقطهی عطف تاریخ بشر است؛ نقطهای که در آن، علم، اخلاق و معنویت به اوج میرسند و بشر طعم واقعی عدالت را میچشد.
برخی میپرسند: چرا با وجود امام زمان (عج)، ظلم هنوز وجود دارد؟ پاسخ این است که غیبت، دورهی آزمایش انسانهاست و تحقق وعدهی نهایی، نیازمند آمادگی جهانی است.
امام زمان (عج) نماد امید، عدالت و پایان ظلم است. نابودی ظلم در عصر ظهور، تحقق وعدهی قطعی الهی و نتیجهی یک مسیر تاریخی طولانی است. وظیفهی ما در عصر غیبت، زمینهسازی برای آن روز بزرگ با اصلاح فردی، اجتماعی و مبارزهی آگاهانه با ظلم است.
باور به امام زمان (عج) تنها یک عقیده نیست؛ یک سبک زندگی، یک مسئولیت اجتماعی و یک افق تمدنی است که انسان را بهسوی عدالت، کرامت و حقیقت رهنمون میسازد.