طمع خانه ای به نام مدرسه

این روزا حرف از فرهنگیان و حمایت از معلما و دبیرا زیاده. ولی باید قبول کنیم که هر شغلی آدم بده (!) خودش رو داره.

تو مدرسه ای که من درس درس می خونم و حدود یک دهه است که با نام استعداد های درخشان ایمی به هم زده؛ این افراد وجود دارن.

چه زیاد دبیرانی رو دیدم که حاضرن از خیلی چیزا بگذرن و از حقوقشون بگذرن تا دانش آموزا راحت باشن و مهربونیاشون.

اما در مقابل اونا دبیرانی رو دیدم که در طمع پول، امتحانات سختر از گفته هاشون تو مدرسه میگیرن تا دانش آموزا بیفتن و مجبور به اومدن به کلاس های تابستانی بشن.

مافیای پشت پرده مدرسه ما جوریه که برای یه کلاس جبرانی ریاضی باید 100000 تومان پرداخت کنید. ما حدود سی تا دانش آموز داشتیم که این ترم افتادن ینی سه میلیون تومان جمع میشه. ده جلسه کلاس هست که تقیم کنیم میشه 300000 تومان ینی روزی 300000 تومان.

حالا این معلم طمعکار که هم وقت خودش رو تلف کرده هم تابستون دانش آموزا رو اینجوری میتونه کاسب بشه. و ااز طرفی معلم دیگری تو همون مدرسه تو یه ماه یا حتی دو ماه میتونه این 3000000 رو بگیره.

البته این وسط معلمان تابستانی هم هستن که با جون و دل کار می کنن.

وقتی دبیر نمره دهنده و معلم تابستون یکی باشن همینه دیگه...

التماس تفکر🙏