خداوندِ سکوت

😷 خداوندِ سکوت 😷

بگذار بگویند و بگویند و بگویند

ما خسته ی تهمت و طرفدارِ سکوتیم

بگذار بگویند که ما خوب و شما بد

ما مردمِ بد حبس ، به زندانِ سکوتیم

بگذار بگویند ؛ جهان زیرِ پرِ ماست

ما پرپرِ چنگالِ شغالیم ؛ خداوند سکوتیم

بگذارتو را سُخره کند؛ قومِ ریاکار

ما خونِ جگر خورده به زندانِ سکوتیم

بگذار عدو تیرِ حسادت زند از کین

ما کشته ی صد طعنه و مرغانِ سکوتیم

این شهرِ پر از مردمِ پر لودگیِ زشت

ناچار که تبعیدیِ این شهر سکوتیم

ما جمله گرفتارِ سگِ حالِ شغالان

لیکن به خموشی سرِ حالیم و سکوتیم

سرودم اول آبان ۱۴۰۴

محمد حسن آزاده