این روزها هرجا میرویم اسم یک شغل جدید را میشنویم: لایفکوچ یا همان کوچ زندگی.
عدهای آن را کاری لوکس، نمایشی و مخصوص آدمهای ثروتمند و برخی دیگر همه مهمتر از همه اینها، کاری غیر کاربردی، بی اثر و میدانند.
عدهای هم فکر میکنند کوچ همان روانشناس است؛ فقط کمی خوشلباستر یا مدرنتر!
اما حقیقت ماجرا اصلاً این نیست.
کوچینگ نه یک مُد زودگذر است، نه یک کالای لوکس؛
کوچینگ یک مهارت کلیدی برای زندگی پیچیده و پرشتاب امروز است.
در این مقاله کاملاً صریح و ساده توضیح میدهم که کوچ زندگی دقیقاً چیست؟ چه کمکی میکند؟ و چرا امروز تبدیل به یک «نیاز واقعی» شده است؛ نه یک انتخاب تجملی.
به زبان خیلی ساده، اگر به دنبال این هستید که خود را باز طراحی کنید و به نسخهای اصیلتر و موفقتر از خود تبدیل شوید؛ لایف کوچ یا همان کوچ زندگی، بهترین گزینه برای شماست.
لایفکوچینگ گفتوگویی هدفمند است که به فرد کمک میکند خودش را بهتر بشناسد، مسیرش را شفاف کند و برای رسیدن به هدفهای شخصی و حرفهای قدمهای عملی بردارد. کوچ کنار فرد میایستد تا انگیزه، مسئولیتپذیری و نظم فکری لازم برای رشد را بسازد.
پس کوچ زندگی کسی است که به شما کمک میکند:
اهداف واقعیتان را شفاف کنید.
مسیر رشد و زندگیتان را طراحی کنید.
موانع ذهنی و رفتاری یا به اصطلاحِ ما خودشکنهایتان را بشناسید.
نظم و انگیزهتان را قوی نگه دارید.
و از حالت سردرگمی و آشفتگی بیرون بیایید.
نکته مهم این است:
کوچ نسخه نمیدهد. و اصلا قرار هم نیست این کار را برای شما انجام دهد.
کوچ، بهجای شما تصمیم نمیگیرد.
بلکه کمک میکند خودتان بهترین تصمیم ممکن را بگیرید، چون اعتقاد یک کوچ این است که تمام پاسخ در خود مراجع نهفته است.
در واقع کوچ، یک همراه حرفهایست، نه یک منجی. نه یک مشاور.
پس اگر به طور خلاصه اشاره کنیم، کوچ چه چیزهایی نیست؟
برای اینکه نقش کوچ واضحتر شود، باید بدانیم چه کارهایی جزء وظایف او نیست:
درمان بیماریهای روانی
تحلیل تروماهای گذشته
تجویز راهحل آماده یا نسخه قطعی
تحلیل بالینی شخصیت
تصمیمگیری بهجای مراجع
اینها همه در حوزه تخصصی روانشناس است، نه کوچ!
خیلیها تصور میکنند کوچینگ یعنی:
خدمتی برای آدمهای پولدار که وقت اضافه دارند.
یک مُشت حرفهای انگیزشی.
چند جلسه گفتگو که چیزی ازش درنمیآید.
یک جور کلاس جذابسازی زندگی!
این تصورها ریشههای فراوانی در زندگی حال حاضر ما دارد، اما واقعیت کوچینگ کاملاً متفاوت است.
۱. سرعت تغییرات زندگی بسیار بیشتر شده
مسیر شغلی، مهارتها، روابط ما و حتی سبک زندگیمان هر سال و بعضا هر فصل و هر ماه در حال تغییر است.
آدمها دیگر نمیتوانند بدون نقشه جلو بروند.
۲. نقشهای زندگی بیشتر و پیچیدهتر شده
والد، همسر، فرزند، دانشجو، مدیر، تولیدکننده محتوا و…
اداره همۀ این نقشها بدون آگاهی و برنامهریزی تقریباً غیرممکن است.
۳. ذهنها شلوغتر از همیشهاند
شبکههای اجتماعی، اضطراب، کار زیاد، بیخوابی، مقایسه، شرایط اقتصادی سخت و طاقت فرسا و…
کوچینگ کمک میکند از این آشفتگی بیرون بیاییم.
۴. جهان امروز «مهارت مدیریت زندگی» میخواهد
نظم شخصی، تصمیمگیری، ارتباطات، خودآگاهی، هدفگذاری و…
اینها مهارتهایی هستند که مدرسهها به ما یاد ندادند — ولی کوچینگ به ما یاد میدهد.
اگر پدر یا مادر هستی، این بخش مهمترین قسمتی هست که داریم درباره آن گپ میزنیم و بطور خاص برای توست.
کوچینگ فقط کمک نمیکند بهتر زندگی کنیم؛
بلکه کمک میکند بهتر والدگری کنیم.
یک والد کوچ یا به تعبیر دیگر من والد رهیار:
کمتر لجبازی، داد، بحث و تنش دارد
رفتار فرزندش را بهتر تحلیل میکند
نیازهای واقعی کودک یا نوجوان را تشخیص میدهد
رابطه امن و صمیمی میسازد
استعدادهای فرزند را بهتر کشف و شکوفا میکند و در یک کلام پرورش میدهد
و از همه مهمتر: خودش هم رشد میکند و تبدیل به نسخه بهتری از خود و یک الگوی واقعی برای فرزندش میشود
در دنیای امروز، تربیت بدون کوچینگ مثل رانندگی در شب با چراغ خاموش است!
اگر زندگیمان ساده بود، تصمیمها کم بود، حواسپرتیها نبودند
و هیچکس بیش از یک نقش نداشت…
شاید (و باز تأکید میکنم که شاید!) کوچینگ یک گزینه لوکس محسوب میشد.
اما در دنیای امروز:
کوچینگ یک ضرورت است.
حتی نه برای مشکلات،
بلکه برای رشد، برای آرامش، برای طراحی یک زندگی آگاهانه.
گاهی لازم نیست تصمیمهای بزرگ بگیری؛
فقط کافی است چند ثانیه مکث کنی و از خودت بپرسی:
در زندگی من چه چیزهایی آنقدر ارزشمندند
که اگر برای رشد خودم جدیتر نشوم،
ممکن است از دست بروند یا بیثمر بمانند؟
شاید یک رابطه باشد.
شاید آینده فرزندت.
شاید رؤیایی که سالهاست منتظر مانده.
و شاید فقط «نسخهای از خودت» که میدانی میتواند خیلی بهتر از امروز باشد.
به این سؤال صادقانه جواب بده…
چون پاسخ همین یک سؤال،
میتواند نقطه شروع فصل بعدی زندگیات باشد.
