شادیِ خیالی؛

رود جاری؛

دشت مملو از شقایق‌های آبی؛

آسمان عاری ز هرگونه سیاهی؛

غرق در آواز مرغان هوایی،

آری.

من دلم را بسته‌ام بر این تفکر‌های واهی.

رودِ من افسوس

دشتِ من افسوس

آه

آه

راستی که زنده است انسان به شادیِ خیالی.

پ. ن:لینک چنل بنده : https://t.me/mim_sad_9

قدمتان روی چشم.