التماس سرگرمی

خسته می‌رسی خونه. لباساتو عوض می‌کنی. دراز می‌کشی و کنترلِ تلویزیونو می‌گیری دستت و روشنش می‌کنی... چرا؟

تا حالا فکر کردی چرا وقتی بیکاری یا خسته‌ای گوشیتو می‌گیری دستت و تو اینستا می‌چرخی...
دنبالی چی هستی؟

از چی فرار می‌کنی؟

اگه می‌خوای استراحت کنی چرا گوشیتو دستت می‌گیری؟
چرا می‌شینی پای تلویزیون؟

می‌دونی؛ الان داشتم بعد از شاید 3 4 سال تلویزیون تماشا می‌کردم. بعد از یِرُب نیم‌ساعت خودمو دیدم در حال چرخیدن تو کانال‌های مختلف...

اولین چیزی که دیدم، خواهش و تمنا برای سرگرم شدن بود.

انگار داشتم التماس می‌کردم که: آآآآآآی تلویزیون!!! منو سرگرم کن! من بیکارم، منو به خودت مشغول کن... یالا زودباش، یِ شکلکی دربیار، یِ کاری بکن که برام جذاب باشه!!!

منو به خودت مشغول کن!




این وسط هر کی بتونه بهتر توجه بیننده‌ها رو به خودش جلب کنه برنده می‌شه و کلی پول در میاره.

چقدر دنیای رسانه عجیبه؟!
تو این دنیا همه چیز توجهِ.

به‌قول یکی: توجه تو رسانه‌های اجتماعی مثل مِلک تو فضای حقیقیه.

بگذریم...



راستی چرا می‌خوایم سرگرم بشیم؟
واقعا یعنی هیچ هدفی از زندگی در کار نیست؟ همه‌چی همین‌جوری دورهمیه؟
نباید هدف داشته باشیم؟
جایگاه سرگرمی کجای این داستانه؟؟؟