ویرگول
ورودثبت نام
MimJimSad
MimJimSadگوينده و مجرى، مدرس و علاقمند به برنامه نويسى
MimJimSad
MimJimSad
خواندن ۲ دقیقه·۴ ماه پیش

امنیت با مدل اعتماد صفر (Zero Trust Security)

🔐 چرا آینده امنیت سایبری بدون اعتماد است؟

سال‌های سال مدل امنیتی سنتی اینجوری بود که هر چیزی داخل شبکه قابل اعتماده. اما دنیای امروز عوض شده:

  • کار از راه دور

  • استفاده گسترده از فضای ابری

  • زیاد شدن دستگاه‌های IoT

  • تهدیدهای پیچیده و حملات داخلی

این شرایط باعث شده مرز بین داخل و خارج شبکه دیگه وجود نداشته باشه و مدل قدیمی امنیتی دیگه جوابگو نباشه. دقیقا اینجاست که Zero Trust Security وارد میشه.


🔎 Zero Trust دقیقاً چیه؟

مدل اعتماد صفر می‌گوید:

«هیچ کاربر، دستگاه یا اپلیکیشنی — چه داخل شبکه چه خارج — نباید پیش‌فرض قابل اعتماد باشد.»

هر درخواست دسترسی باید تأیید و اعتبارسنجی شود؛ هر کاربر فقط به منابعی که واقعاً لازم دارد دسترسی دارد.


🛠️ اصول کلیدی Zero Trust:

1️⃣ تأیید مداوم هویت (Continuous Verification)
هر بار که کاربر یا دستگاه می خواد به منبعی دسترسی داشته باشه، هویت و سلامت اون بررسی میشه. MFA، احراز هویت بیومتریک و اعتبارسنجی مداوم نقش کلیدی دارن.

2️⃣ کمترین دسترسی (Least Privilege Access)
هر کاربر یا سرویس فقط به منابع ضروری دسترسی داره. این کار باعث میشه در صورت نفوذ، مهاجم توانایی اینو نداشته باشه به بقیه منابع دسترسی پیدا کنه.

3️⃣ میکرو-سگمنتیشن (Micro-Segmentation)
شبکه به بخش‌های کوچک تقسیم می شه؛ در نتیجه، حتی اگه یه بخش هک بشه، مهاجم نمی تونه به راحتی به بقیه بخش‌ها حرکت کنه.

4️⃣ مانیتورینگ و تحلیل رفتار (Continuous Monitoring)
همه درخواست‌ها، ترافیک‌ها و رفتارها دائماً زیر نظر هستن. لاگ‌گیری و آنالیز بلادرنگ کمک می‌کنه تهدیدها سریع شناسایی بشن.

5️⃣ ارزیابی مستمر دستگاه‌ها (Device Posture Assessment)
حتی اگه کاربر تأیید شده باشه، وضعیت دستگاهش (به‌روز بودن سیستم‌عامل، آنتی‌ویروس، سطح امنیت) هم بررسی می‌شه.


🌟 مزیت‌های Zero Trust Security:

  • کاهش چشمگیر خطر نفوذ داخلی

  • محدود کردن حرکت مهاجم در شبکه

  • بهتر شدن پاسخ‌گویی به حوادث و افزایش شفافیت

  • کنترل بهتر روی داده‌های حساس و رعایت الزامات قانونی

  • امکان کار امن از هر نقطه (Remote Work)


🚀 چطوری پیاده‌سازی رو شروع کنیم؟

  • گام اول: شناسایی دارایی‌ها، کاربران و جریان داده‌ها

  • گام دوم: اعمال احراز هویت چندمرحله‌ای (MFA) و حداقل دسترسی

  • گام سوم: استفاده از میکرو-سگمنتیشن و کنترل دسترسی مبتنی بر نقش

  • گام چهارم: نظارت مداوم و استفاده از SIEM و ابزارهای EDR/XDR

  • گام پنجم: ارزیابی و بهبود مستمر


💡 نتیجه‌گیری:
Zero Trust Security فقط یه تکنولوژی نیست؛ یک تفکر و فرهنگ امنیتی جدیده. سازمان‌هایی که امروز به سمت این مدل حرکت می‌کنن، در آینده با تهدیدهای سایبری پیچیده آماده‌تر خواهند بود.

پایان

برنامه نویس باشید و ازش لذت ببرید.

میم جیم صاد

احراز هویتامنیت
۴
۰
MimJimSad
MimJimSad
گوينده و مجرى، مدرس و علاقمند به برنامه نويسى
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید