اگه توی اینستاگرام، تلگرام یا حتی لینکدین فعال باشید، احتمالاً این مدل تبلیغها رو زیاد دیدین:
«در ۳۰ روز برنامهنویس حرفهای شو!»
«بعد از این دوره درآمد دلاری داشته باش!»
«صفر تا صد امنیت در ۲۰ ساعت!»
«بعد از پایان دوره آماده ورود به بازار کار هستی!»
راستش رو بخواین، هر بار این تبلیغ ها رو میبینم، بیشتر از اینکه هیجانزده بشم، نگران دانشجوهایی میشم که تازه میخوان وارد این مسیر بشن.
واقعیت اینه که هیچ دورهای معجزه نمیکنه.
فرقی هم نداره مدرسش کی باشه یا چقدر معروف باشه.
دوره آموزشی فقط میتونه مسیر رو بهت نشون بده.
اما راه رفتن، تمرین کردن، اشتباه کردن، دیباگ کردن و پروژه زدن، بخشیه که هیچکس نمیتونه به جای تو انجامش بده.
من دانشجوهایی داشتم که یه دوره ۱۰ ساعته دیدن، ولی بعدش ۶ ماه پروژه کار کردن و امروز برنامهنویسهای خیلی خوبی هستن.
از اون طرف، افرادی هم بودن که چندین دوره خریدن، ولی چون فقط ویدئو دیدن و تمرین نکردن، هنوز موقع نوشتن یک پروژه ساده مشکل دارن.
تفاوت این دو گروه، تعداد دورهها نبود؛ میزان تمرین و استمرارشون بود.
یه نکتهای که همیشه به دانشجوهام میگم:
دوره آموزشی مثل ثبتنام کردن توی باشگاهه.
ثبتنام کردن باعث قوی شدن نمیشه.
اگر تمرین نکنی، حتی بهترین باشگاه دنیا هم تغییری ایجاد نمیکنه.
یادگیری برنامهنویسی، امنیت، شبکه یا هوش مصنوعی هم دقیقاً همینه.
قبل از خرید هر دوره، این چند تا سؤال رو از خودت بپرس:
✅ آیا حاضر هستم بعد از دوره چند ماه تمرین کنم؟
✅ آیا پروژه شخصی میسازم؟
✅ آیا مستندات میخونم و دنبال جواب سؤالهام میگردم؟
✅ آیا وقتی به خطا میخورم، به جای ناامید شدن، سعی میکنم دلیلش رو بفهمم؟
اگر جواب این سؤالها «بله» باشه، حتی یک دوره معمولی هم میتونه نقطه شروع خوبی باشه.
حرف آخر
من مخالف دوره آموزشی نیستم؛ اتفاقاً شغل من آموزش دادنه.
اما همیشه سعی کردم به دانشجوهام اینو بگم که:
دوره، میانبر یادگیری نیست؛ فقط نقشه راهه.
مهارت واقعی از جایی شروع میشه که ویدئو تموم میشه و خودت پشت سیستم میشینی، پروژه میسازی، اشتباه میکنی و دوباره امتحان میکنی.
به نظر من، کسی که حاضر باشه هر روز کمی یاد بگیره و تمرین کنه، خیلی زودتر از کسی پیشرفت میکنه که فقط دنبال «دوره جادویی» میگرده.
برنامه نویس باشید و ازش لذت ببرید.
میم جیم صاد
MimJimSad
