من ایرانم از ازل تا به ابد
قلب تپنده چاودان هستی
استوار به بلندای دماوندم
محکم به عظمت البرزم
سرفراز به سهند و سبلانم
شکوهمند به زیبایی جنگل سیسنگانم
ارجمند به پهنای صحرای لوت و نمکم
مغرور به سرخی خاک آتشین هرمزم
سرکش چون موج های خروشان خلیجم
زلال چون آرامش آبی کارونم
قرن ها همچنان پا یدار و استوار، شکوهمند و سرفرازم
من ایرانم ، یک شروع بی پایان
بسان جواهری نایاب در پهنه ی هستی درخشان
خورشید و ماه و ستارگان
ای آشنایان چند هزار ساله من
بالهای قداست بر سرزمین من بگسترانید
نورالهی بر این خاک کهنسال بتابید
شاید
زمانی برای آرامش و آسایش فرزندان ایران باید
...
ما فرزندان ایرانیم
بنام ایرانمان بخوانیم
الف، ایران
ی، یلان
ر، رهایان
الف، آزادگان
ن، ناجیان
