حضرت علی یک نامهای دارد که به پسرش نوشته. در سبکِ نصیحتهای پدرانه، ولی اگر نخواندهاید اسپویل کنم که اصلا از آن جنسی که از اینجور نامهها انتظار دارید نیست! و فارغ از اینکه مذهبی باشی یا آتئیست، در بخشهایی از آن، حرفهایی دارد که بهنظرم یادآوریاش - مخصوصا برای ما آدمهای امروزی - واقعا از نان شب واجبتر است.
برای ما که اکثرا خودمان را میکشیم که از هر راهی که شده بیشتر داشته باشیم خوب است بخوانیم که یکی هم بوده که میگفته "پسرم، بهیقین بدان که تو به همهی آرزوهایت نخواهی رسید و مدت زیادی زندگی نخواهی کرد و به راه کسانی میروی که پیش از تو رفتهاند. پس در بهدست آوردن دنیا آرام باش"... "از فرصتها استفاده كن، ولی بِدان هر تلاشگرى به خواستههاى خود نرسد. چنين نيست كه هر تيراندازى به هدف بزند."
برای ما که گاهی در راههایی هستیم که جامعه میگوید درست است ولی خودمان که میفهمیم دلمان آرام نیست خوب است بخوانیم "پسرم، اگر در راهی هستی که آسودگىِ فكر و انديشه نداری، بِدان راهى که میروی ایمن نیست. راهِ درست، ترديد و سرگردانى ندارد."
برای مایی که رسانه القا کرده هر آدمی همانقدر ارزش دارد که موفق بوده، خوب است بخوانیم "پسرم، آنكه مركبش آماده است همواره در حركت است، هر چند خود را ساكن پندارد. و همواره راه مىپيمايد هر چند در جاى خود ايستاده باشد."
برای مایی که گرفتارِ پیچیدگی هستیم و گاهی راهحلهایمان از مشکلمان مشکلتر است، خوب است یادآوری شود گاهی راهحل به همین سادگی است که "پسرم، با آنچه در گذشته ديده يا شنيدهاى، براى آنچه كه هنوز نيامده، استدلال كن. زيرا امور زندگى همانند يكديگرند."
و برای ما که از مرگ میترسیم... خوب است بخوانیم روزگاری یکی به عزیزترین فرزندش دربارهی مرگ چنین گفته که "پسرم، بدان که تو برای رفتن از دنیا آفریده شدهای، نه ماندن در دنیا. پس از مرگ نترس..."
حقیقتا شگفتآور است این نامهی سی و یک...
پ ن: این متن رو حمید باقرلو امروز ۱۴ دی ۱۴۰۴ در صفحه تلگرامش منتشر کرده است.
@RadioLoo حمید باقرلو
